sound of silence

De Cara a la Pared / face to the wall

2012-02-13T22:36:00.000+02:00

De cara a la pared / Facing the wall

Se para la ciudad / It is for the city

Llorando / in tears

Y no hay más, / And there is,

Muero quizás / perhaps die

Ha! Dónde estás / Ha! Where are you

Soñando / dreaming

De cara a la pared / Facing the wall

Se quema la ciudad / It burns the city

Soñando / dreaming

Sin respirar / not breathing

Te quiero amor / I love love

Rezando / praying

De cara a la pared / Facing the wall

Se hunde la ciudad / The city is sinking

Rezando / praying

Santa María / Santa Maria.....

Οργή για τον ACTA... και όχι μόνο

2012-02-10T23:39:00.000+02:00

Επειδή αν δεν αντισταθούμε, σύντομα με τον ACTA θα βουλώσουν πολλά στόματα και η ελευθερία λόγου στο διαδίκτυο θα είναι πλέον παράνομη, ας αντισταθούμε. Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στις 17.00 όλη η Ευρώπη αντιδρά. Στην Αθήνα στην πλατεία Συντάγματος, στη Θεσσαλονίκη στην πλατεία Αριστοτέλους και στην Πάτρα στην πλατεία Γεωργίου, συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την υπογραφή των "ελλήνων" πολιτικών, που θα εντάξει την Ελλάδα σ'αυτή την απαράδεκτη συμφωνία-λογοκρισία του διαδικτύου.

Για την Κυριακή στις 17.00, ίδιο αίσθημα οργής. Μην τους αφήσουμε να υπογράψουν ανενόχλητοι. Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι. Είμαστε περισσότεροι από αυτούς.

Δείτε και αυτή τη συγκέντρωση οπτικού υλικού www.greekriots.com

Θόδωρος Αγγελόπουλος 1935-2012

2012-01-25T15:59:00.008+02:00

"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας
Είμαι επισκέπτης
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά
κι έπειτα δεν μου ανήκει
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε
Ότι δεν έχω καν όνομα
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία."

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

stand by me

2012-01-02T11:16:00.002+02:00

"Ι'm not alone" by Marius Romila

Για τη δεύτερη ημέρα του χρόνου μία παράκληση... stand by me..

η κλασική εκδοχή με τον Marvin Kaye

η Pop εκδοχή με την Tracy Chapman

η Roc με U2 και Bruce Springsteen

και όταν ενώνονται οι φωνές όλου του κόσμου η καλυτερότερη!!!! :-)

Καλή χρονιά!

Νεφέλη Λιούτα

2011-12-30T11:35:00.003+02:00

Στους πρώτους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού τραγουδιού που διοργάνωσε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου στη Στέγη Γραμμάτων και τεχνών, ακούστηκαν αξιόλογες δουλειές. Μία από αυτές όπου τελικά μοιράστηκε και το πρώτο βραβείο με την Κατερίνα Φωτεινάκη ήταν η δική μας Νεφέλη Λιούτα, με τραγούδια από το πρώτο ολόδικό της album "Τα μολύβια -κομάντος". Χαρακτηρίστηκε παραμυθένια, αέρινη, εξωπραγματική.. σίγουρα ένα ξεχωριστό κορίτσι που ξεκίνησε δυναμικά, χαρίζοντάς μας τον δικό της κόσμο μέσα από τον ήχο, τον στίχο και την αιθέρια φωνή της.

Διαβάζοντας σήμερα μία συνέντευξή της στον Πάνο Μιχαήλ, μου επιβεβαίωσε την αίσθηση που είχα, πως όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν την Νεφέλη ο κόσμος θα γίνεται πιο φωτεινός, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε σκοτεινή ιστορική συγκυρία.

Να σημειώσουμε πως πήρε και εύφημο μνεία καλύτερου στίχου για το τραγούδι «Του περήφανου».

«Σ’ αυτούς που θα με ψάξουν

μες στη νύχτα

με τα μαύρα παλτά και το κρύο στ’ άδεια μάτια

μην κοιτάξεις τ’ άδεια μάτια, μάνα

Γιατί λύγισα στην πόλη

με τσακίσαν τα σπαθιά

οι αγέλαστες μέρες»

Καλή συνέχεια Νεφέλη!

Ευχές για Καλύτερη Χρονιά σε όλο τον κόσμο!!!!!!!

Καλά Χριστούγεννα!

2011-12-25T03:17:00.001+02:00

Ευχές για χαρούμενα, φωτεινά Χριστούγεννα!

Έφυγε η ξυπόλητη ντίβα

2011-12-17T21:02:00.003+02:00

Έφυγε η Cesaria Evora...

και είναι μια από αυτές τις στιγμές που μετανοιώνω που δεν την άκουσα ζωντάνα όσο ήταν εδώ. Που ανέβαλα ξανά και ξανά για μετά. Και το μετά δεν ήρθε πια.

tango muerte

2011-12-14T00:04:00.002+02:00

Για τον Αυστριακό Parov Stelar (κατά κόσμο Marcus Füreder) και την πάντα του, έγραψε για πρώτη φορά ο Παύλος εδώ.

Η μίξη της Jazz με δείγματα ρυθμικής και ηλεκτρονικής μουσικής δημιούργησε τον όρο "Electro Swing" και ο Parov Stelar είναι ο δημιουργός της. Αν και δεν είμαι λάτρης της ηλεκτρονικής μουσικής ο τρόπος που την χρησιμοποιεί στη μουσική του, έχει σαν αποτέλεσμα να απολαμβάνουμε νέους ήχους ακόμη κι αν αφορούν μουσική παλαιοτέρων δεκαετιών.

Για σήμερα διάλεξα να ακούσουμε το "tango muerte" από το άλμπουμ "shine" (2007).

και το "hurt" από το άλμπουμ "coco" (2009).

Καλή σας ακρόαση!

The roof and the city is on fire!

2011-12-06T15:45:00.001+02:00

Καλό μήνα!

Friday I' m in love

2011-11-11T08:48:00.001+02:00

Τώρα που έχουμε πρωθυπουργό ησύχασα.. γι αυτό λέω να το ρίξω λίγο έξω :-)

"Friday I' m in love" για να μην ξεχνάμε τα σημαντικά ;-)

Καλό ΠΣΚ!!!

υ.γ. η φωτογραφία είναι από το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο όπου είχα την χαρά να βρεθώ το περασμένο Σαββατοκύριακο..

everybody hurts

2011-11-01T16:34:00.001+02:00

Χωρίς άλλα λόγια, μόνο... καλό μήνα και να είσαστε όλοι καλά!

photo by iliographos

Dante Bucci Hang Player!!!!

2011-10-10T23:41:00.002+03:00

Θέλω

2011-10-01T13:02:00.002+03:00

ZAZ

Δε μένω συχνά σπίτι.

Έξω είναι το παιχνίδι τώρα.

Καλό μήνα!

I' ve got life..

2011-09-20T10:26:00.006+03:00

I've got life.. I've got my freedom(?)

I've got life and I'm gonna keep it!

I ain't got no home, ain't got no shoes
Ain't got no money, Ain't got no class
Ain't got no skirts, Ain't got no sweaters
Ain't got no perfume, Ain't got no bed
Ain't got no mind

Ain't got no mother,Ain't got no culture
Ain't got no friends, Ain't got no schooling
Ain't got no love, Ain't got no name
Ain't got no ticket, Ain't got no token,
Ain't got no god,

And what have I got?
Why am I alive anyway?
What have I got nobody can take away?

Got my hair, Got my head
Got my brains, Got my ears
Got my eyes, Got my nose
Got my mouth, I got my smile

I got my tongue, Got my chin
Got my neck, Got my boobs
Got my heart, Got my soul
Got my back, I got my sex

I got my arms, got my hands
Got my fingers, got my legs
Got my feet, got my toes
Got my liver
I got my blood

I've got life
I've got my freedom
I've got life and I'm gonna keep it

I got my arms, my hands, my fingers,
my legs, my feet, my toes,
and my liver, got my blood..

I got life, I've got laughs, I've got headaches,
and toothaches and bad times too like you ...

Got my hair on my head
Got my brains, Got my ears
Got my eyes, Got my nose
Got my mouth, I got my smile
I got my tongue, Got my chin
Got my neck, Got my boobies
Got my heart, Got my soul
Got my back, I got my sex

I got my arms, my hands, my fingers,
my legs, my feet, my toes,
and my liver, got my blood..

I got life, and i'm going to keep it
as long as i want it, I got life.....

****************

update: Έψαξα στο mix pod την εκτέλεση με τους παραπάνω στίχους, αλλά δεν επιτρέπει   την εκτέλεσή του. Έτσι το παραθέτω εδώ.                                                                  Μία διαφορετική εκτέλεση του Ain't Got No, I Got Life σε στίχο και μουσική, πάντα από την Nina Simone!

Nick Ashford 1942-2011

2011-08-23T11:04:00.005+03:00

Μας άφησε χθες η μαύρη φωνή του Nick Ashford, που παρέα με τη γυναίκα του Valerie Simpson είχαν γράψει soul κομμάτια που είχαν αφήσει ιστορία. Το Let's get stoned που τραγούδησε ο Ray Charles to 1966, το Ain't no mountain high enough που εκτόξευσε η ερμηνεία της Diana Ross ήταν από τα λίγα κομμάτια που έκαναν γνωστό το δίδυμο Ashford & Simpson. Οι Aretha Franklin, Teddy Pendergrass, Gladys Knight & The Pips, Smokey Robinson & The Miracles, The Marvelettes, The Supremes, Rufus και η Chaca Khan ήταν κάποιοι από τους καλλιτέχνες που ερμήνευσαν τα κομμάτια τους.

Ο Nick Ashford και η Valerie Simpson τιμήθηκαν με την εισαγωγή τους στο Songwriters Hall of Fame to 2002.

the all time classic "Summertime" for {.π.}

2011-08-05T01:03:00.004+03:00

Χρόνια πολλά, ξέγνοιαστα καλοκαίρια, ζεστοί χειμώνες, χαμόγελα και πολύυυυ μουσική!

Να σε χαιρόμαστε Παύλο :-)

update: Από τον Dodo.. ευχαριστούμε!!!

Άκης Φιλιός!

2011-07-29T09:49:00.000+03:00

Ένα ολοκαίνουργιο βίντεο του Άκη Φιλιού κιθαρίστα και συνθέτη, που έχω την χαρά να γνωρίζω μέσα από την μουσική του πορεία από τα μαθητικά του χρόνια. Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη αξιόλογη δουλειά του και την μοιράζομαι μαζί σας.

Απολαύστε τον!

στο πιο πρόσφατο Hojas de la Pastora ...

στο πολύ ατμοσφαιρικό σόλο του..

και στο πνευματώδες σατυρικό του :-)

Μας άφησε νωρίς η Amy Winehouse

2011-07-23T21:48:00.007+03:00

Μία φωνή ανεκμετάλλευτη για τις δυνατότητες που είχε, μας άφησε νωρίς στα 27 της μόλις χρόνια. Δυστυχώς οι εξαρτήσεις από τα ναρκωτικά και το αλκόολ της έκοψαν το νήμα. Καλό ταξίδι στη μικρή Αmy Winehouse.

Ανάσα δροσιάς

2011-07-22T13:08:00.003+03:00

με Rox.

Ο υδράργυρος και τα νεύρα μας χτύπησαν κόκκινο.

Αντίδοτο η μουσική.

Saltillo

2011-07-13T19:20:00.004+03:00

Οι μέρες είναι αλλοιώτικες και δύσκολες.

Έρχονται μεγάλες αλλαγές.

Διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Έχουμε πάντα δίπλα μας τη μουσική.

Το βιολί της logia με πήγε εδώ.

Saltillo

Μουσικά όργανα και τεχνολογία.

ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ!

2011-06-28T08:55:00.001+03:00

Ο ήχος του βιολιού γίνεται μαγικός όταν το όργανο βρίσκεται στα κατάλληλα χέρια

Ο πιο αγαπημένος μου βιολονίστας είναι ο Ιτζαακ Πέρλμαν και δω ακούμε το θέμα από την ταινία

Schindler's List, την μουσική της οποίας έγραψε ο John Williams

http://www.itzhakperlman.com/

H Anne Sophie Mutter ήταν η αγαπημένη του Herbert von Karajan και όχι αναίτια

Ακούστε το Meditation από την όπερα Thais του Jules Massenet

http://www.anne-sophie-mutter.de/

Η Hilary Hahn είναι μια αμερικανίδα βιολονίστρια εξαιρετικά ταλαντούχα, που αγαπώ ιδιαιτέρως τον ήχο της

ακούστε την εδώ στο Cantabile του Paganini

http://hilaryhahn.com/

και φυσικά θα κλείσω με άλλο ένα κομμάτι, που στα χέρια του Πέρλμαν γίνεται αριστουργηματικό, από την ταινία "Αρωμα Γυναίκας", ένα παραδοσιακό ταγκό, που ο Williams ενσωμάτωσε στην μουσική του για την ταινία

Por Una Cabeza (CarlosGardel)

έτσι απλά κι αγαπημένα

καλή ακρόαση

Mad world

2011-06-03T11:37:00.004+03:00

video by Οδοιπόρος

Take care all of you...

Parov Stelar

2011-05-18T19:52:00.002+03:00

...ένα σχετικά νέο είδος μουσικής...electro-swing…σε κάποιους αρέσει φανατικά...σε άλλους όχι...μια πρόταση είναι απλά...τουλάχιστον χορέψτε με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο...στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό...

{Τα τρία κομμάτια είναι από το νέο EP “La Fete” του Parov Stelar}

...Diamonds...

...Le Piaf...

...Wanna Fete {Wanna Get Remix}...

...για πληροφορίες...

http://en.wikipedia.org/wiki/Parov_Stelar

http://en.wikipedia.org/wiki/Electroswing

:-)

***

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΪΟΥ, 11:00 ΠΜ ΣΥΝΑΥΛΙΑ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΟΡΧΗΣΤΡΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

2011-05-03T01:24:00.006+03:00

ΠΟΛΙΣ > ΠΟΛΙΤΗΣ > ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ = CIVILISATION

Η αντιστοίχιση του όρου έγινε για πρώτη φορά από τον Αδαμάντιο Κοραή.

"Ο πολιτισμός αποτελεί έκφραση της ζωής του ανθρώπου και σύνθετο σύνολο, που περιλαμβάνει τη γνώση, την πίστη, την τέχνη, το νόμο, τα ήθη και τα έθιμα και άλλες δεξιότητες που απέκτησε ο άνθρωπος ως μέλος μιας κοινωνικής ομάδας" (Edward Burnet Tylor, Βρετανός Εθνολόγος)

Ο Κάρλ Λάμπρεχτ(Karl Lambrecht), ιστορικός της σχολής της Λειψίας, εφηύρε την έννοια της “λαϊκής ψυχής” (Volksseele) η οποία θεωρεί ότι περιγράφει την πολιτιστική σύνθεση κάθε λαού. Η προοδευτική εξέλιξη του λαϊκού αυτού εγγενούς συστατικού περνάει μέσα από διάφορες «πολιτιστικές εποχές», που οδηγούν στη συγκρότηση κράτους και στο σχηματισμό πολιτιστικής εθνικής ταυτότητας. Σημαντικό παράγοντα συγκριτικής αξιολόγησης του πολιτισμού αποτελεί το τυπικό πλαίσιο του "γίγνεσθαι" κάθε λαού.

Τέχνη ονομάζεται το σύνολο της ανθρώπινης δημιουργίας με βάση την πνευματική κατανόηση, επεξεργασία και ανάπλαση, κοινών εμπειριών της καθημερινής ζωής σε σχέση με το κοινωνικό, πολιτισμικό, ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο από το οποίο διέπονται.
Η διαδικασία, η οργάνωση, η έμπνευση με σκοπό την προσπάθεια αποτύπωσης των αισθήσεων αλλά και των συναισθημάτων, αποτελούν βασικό στοιχείο έκφρασης της Τέχνης.

"H τέχνη μοιάζει με κοινωνικό φαινόμενο, αλλά στην ουσία είναι ένα σχεδόν φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν ηφαιστειακή εκτόνωση. Δεν καταγράφει την ιστορία ούτε κάνει ιστορία, ούτε προηγείται της εποχής της ούτε την ακολουθεί. H τέχνη είναι ο έρωτας, με την πλατύτερη σημασία της λέξης, είναι η έκφραση και το ξεχείλισμα μιας πληρότητας. Δεν υπακούει σε θεωρίες, τις οποίες διαψεύδει μονίμως, έχει δική της λογική και δεν ερμηνεύεται με λόγια. H τέχνη δεν είναι μαχητική ή ήρεμη, αλλά είναι σαν τον άνεμο, που άλλοτε είναι άγριος και δυνατός και άλλοτε γαλήνιος."
Δημήτρης Μυταράς, ζωγράφος.

Κι όμως, σ΄ αυτήν την δύσκολή εποχή που ζούμε, ο Πολιτισμός, η Τέχνη, υφίστανται περικοπές. Πώς μπορεί ένας λαός να βγει από το τέλμα, να ξεφύγει από την πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική κρίση στην οποία έχει περιέλθει;

Μόνο αν το κράτος επενδύσει στον Πολιτισμό και την Παιδεία.

Κόντρα σε ό,τι μας καταρρακώνει σαν ανθρώπους,
κόντρα σε ότι μας τσαλακώνει σαν πολίτες,
κόντρα σε ότι μας ισοπεδώνει σαν καλλιτέχνες,
σαν οντότητες που ασχολούνται με την τέχνη και τον πολιτισμό,
εμείς προτάσσουμε Τέχνη και Πολιτισμό.

Εμείς προτάσσουμε Μουσική, γιατί μια κοινωνία χωρίς μουσική είναι μια κοινωνία άηχη, είναι μια κοινωνία καταδικασμένη στη σιωπή, είναι μια κοινωνία νεκρή.

Την Κυριακή 8 Μαϊου 2011 στις 11:00 το πρωί,
στους πρόποδες της Ακρόπολης Αθηνών, στον Άρειο Πάγο,

οι ορχήστρες και οι χορωδίες που ανήκουν στο Υπουργείο Πολιτισμού,
προσφέρουν ένα δίωρο δωρεάν μουσικής.

Είναι η δική μας αντίδραση στην εξαθλίωση,
είναι το δικό μας όχι στις περικοπές του Πολιτισμού.
Το ΟΧΙ των εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Συμμετέχουν:
ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΥΝΟΛΑ ΕΡΤ

Η εκδήλωση γίνεται υπο την αιγίδα των Ομοσπονδιών
των εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ.Τ)
και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (Π.Ο.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ.).
Οι δυο Ομοσπονδίες σηκώνουν και όλο το βάρος της διοργάνωσης.

Στην κρίση εμείς απαντάμε με Τέχνη.
Στην κρίση εμείς απαντάμε με Πολιτισμό.
Στην κρίση εμείς απαντάμε με Μουσική.

Ελάτε όλοι την Κυριακή το πρωί στην είσοδο της Ακρόπολης να διατρανώσουμε πολιτισμένα με μουσική:

Όχι στην συρρίκνωση του Πολιτισμού.
Όχι στη συρρίκνωση της Τέχνης.
Όχι στη συρρίκνωση της Ζωής.

Εμείς, η μουσική και ο κόσμος

2011-04-26T14:45:00.005+03:00

Άνοιξη. Ανάσταση. Χρονια Πολλά.

Συνέντευξη του Νίκου Παπάζογλου στη Μυκονιάτικη το 1996

2011-04-18T11:22:00.007+03:00

Αναδημοσιεύω τα λόγια της Φρατζέσκας Χανιώτη για τον Νίκο Παπάζογλου όπως και μία συνέντευξη που πήρε από τον ίδιο το 1996 για την Μυκονιάτικη, τη τοπική εφημερίδα του νησιού που άφησε εποχή..

Σήμερα στεναχωρήθηκα βαθιά.

Τόσο βαθιά όσο ένα πολύ μεθυσμένο λύγισμα της μέσης στα γυρίσματα της φωνής του Παπάζογλου. Στην Κάπαρη, στη Λάκκα, στο μωλαράκι τ' Άη Γιάννη, στη Δήλο, στο μονοκάμαρο των Σεπολίων, στο υπόγειο του Μπουρναζίου, στη μέση της Πανεπιστημίου. Πάντα νύχτα.

Ο Παπάζογλου, ήταν μονότονος, γήινος και homo faber όπως είπε ο ίδιος. Καταπιάνονταν τα πάντα με τα χέρια του. Όπως και τη συγκίνησή μας. Μόνος του, ολομόναχος την έφτιαξε, και ταιριάζει σε όλους: νεαρούς, ηλικιωμένους, ροκάδες, λαϊκούς, πιτσιρίκες, νοικοκυρές, μεταχίππηδες και φρικιά*

Σήμερα έφυγε αλλά ευτυχώς, άφησε πίσω του τραγούδια.

η φωτογραφία από την συνέντευξη του Νίκου Παπάζογλου στη Φρατζέσκα Χανιώτη (αριστερά) και στην Αλεξάνδρα Αγγελετάκη (κέντρο)

Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από την αρχή και το τέλος. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την συνέντευξη στους παρακάτω συνδέσμους σε μεγέθυνση:
πρώτη σελίδα
δεύτερη σελίδα

-Λοιπόν Νίκο, πες μας τον καημό σου.

-Αν παραπονεθώ εγώ, τότε θα πέσει φωτιά να με κάψει.
-Ας πάμε απ' την αρχή τότε.
-Γεννήθηκα, μεγάλωσα και εργάζομαι στη Θεσσαλονίκη. Τα πρώτα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα σε μια εξαιρετική γειτονιά της Θεσσαλονίκης: τα Λεμονάδικα. Δυστυχώς αυτή η γειτονιά δεν υπάρχει πια. Εκεί ήταν η αγορά των εσπεριδοειδών και διαφόρων άλλων καρπών που έφταναν καθημερινά από τη Χάιφα, την Κύπρο και αλλού. Σ' αυτή την αγορά λοιπόν, μέσα στα καφάσια και κάτω από τις σκάλες μένανε διάφορα παιδιά που ήταν ορφανά του Εμφυλίου και έκαναν του χαμάληδες για να ζήσουν. Εξαιρετικά παιδιά όμως. Αυτοί μου 'μαθαν πάρα πολλά πράγματα εμένα: το καταπληκτικότερο που μου 'μαθαν ήταν να περπατάω με τα χέρια.
[....]

-Ας κλείσουμε όμως με μια τελευταία ερώτηση. Το να περπατάς με τα χέρια σε τι σου χρησίμεψε βρε Νίκο όλα αυτά τα χρόνια;
-Να 'χω εμπιστοσύνη στα χέρια μου.

Νίκος Παπάζογλου

2011-04-17T18:47:00.020+03:00

Αυτό το χρόνο μετράμε απώλειες. Έφυγε από τη ζωή ΚΑΙ ο Νίκος Παπάζογλου.. ο τύπος με το κόκκινο μαντήλι, ο ινδιάνος της Ελληνικής μουσικής, ο ευαίσθητος άνθρωπος με τη ζεστή φωνή...

Καλό του ταξίδι!

ΑΝΤΙΟ ΝΙΚΟ

Φτωχαίνουμε:(

Εδώ ο τρόπος που αποχαιρετά τον Νίκο ο καρβουνιάρης της Μυκόνου....

υ.γ. η ανάρτηση είναι συνένωση με την ανάρτηση της Νέλλυ για τον αγαπημένο μας Νίκο..

Διάλειμμα για διαφημίσεις

2011-04-05T13:02:00.000+03:00

Scala & Kolacny brothers

2011-03-17T16:20:00.009+02:00

Η Scala είναι το πείραμα των αδερφών Steven και Stijn Kolancy, που το 1996 αποφάσισαν στον ελεύθερο χρόνο τους να μαζέψουν κορίτσια από το Βέλγιο και να δημιουργήσουν μια χορωδία που θα πειραματιζόταν πάνω σε τραγούδια των Radiohead, U2, Rammstein, Νirvana κα. Το πείραμα πέτυχε! Επανεκτελέσεις τραγουδιών αποκτούν μια διαφορετική ατμόσφαιρα. Αυτή τη στιγμή η πολυβραβευμένη πλέον Scala αριθμεί περισσότερες από 200 κοπέλες.

Καλησπέρα και καλή (αν και βροχερή σήμερα) άνοιξη!

Με αυτή την ανάρτηση τα εκατοστήσαμε!

Αφιερωμένη από καρδιάς στους Μargo, logia, {.πavλος.} και στο sound of silence που με το δικό του τρόπο φέρνει τους 4 κοντά! :)

U.N.I.K.O

2011-03-08T12:29:00.004+02:00

Kronos Quartet • Kimmo Pohjonen • Samuli Kosminen

Το UNIKO είναι η συνεργασία μεταξύ του Κουαρτέτου Κρόνος και του Φινλανδικού διδύμου, του υπέρ-ακορντεονίστα Κίμο Pohjonen και του guru του sampling Samuli Kosminen.

Με ανάθεση από το Κουαρτέτο [όπως συνηθίζουν για πολλά χρόνια μέσα από το ίδρυμα τους], το UNIKO έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ του Ελσίνκι το 2004, με επιπλέον παραστάσεις στη Μόσχα, στο Molde (Νορβηγία) και στη Νέα Υόρκη στο BAM NEXT WAVE Festival του 2007 με τρεις sold out παραστάσεις.

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Avatar Studios στη Νέα Υόρκη μετά τις συναυλίες στο BAM και κυκλοφόρησε αρχές Φεβρουαρίου 2011 επίσημα σε δίσκο. Παραγωγός είναι ο Ισλανδός Valgeir Sigurdsson, γνωστό για τη δουλειά του με την Björk και άλλους καλλιτέχνες.

Στην ιστοσελίδα τους αναφέρει...

«UNIKO is highlighted by Pohjonen’s electrified and MIDI-fied accordion with Kosminen’s electronic percussion devices which reproduce his own accordion samples and his samples of Kronos’ instruments. These samples, together with live strings and electric accordion plus effects and manipulations create a new, multi-dimensional sound world.»

...UNIKO: I. Utu...

...UNIKO: IV. Kalma...

...UNIKO: VI. Emo...

Να προσθέσω εδώ, ότι διαφέρει λίγο η τελική ηχογράφηση από το live. Ο ήχος σε αρκετά σημεία είναι λίγο πιο ηλεκτρονικός, επεξεργασμένος [πιο πολλά sample] και με μικρές διαφορές στην δομή και τους χρόνους των κομματιών.

Μπορείτε να ακούσετε τον δίσκο σε streaming media από την ιστοσελίδα τους [μόνο για περιορισμένο χρονικά διάστημα]. Προσωπικά τον έχω ήδη στην συλλογή και αξίζει πραγματικά.

http://kronosquartet.org

{...στης 5 Μαΐου 2011 θα βρίσκονται στην Αθήνα για μία συναυλία στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση... :) }

Καλημέρα μας! ;-)

{...μια σύντομη ανάρτηση...πάντα είχα την πεποίθηση ότι η μουσική μιλά από μόνη της...
...θα επανέλθω μελλοντικά στο Κουαρτέτο Κρόνος...}

***

Ane Brun

2011-02-27T20:47:00.002+02:00

Η Ane Brun, (πραγματικό όνομα Ane Brunvoll γεννημένη στις 10 Μαρτίου του 1976),είναι Νορβηγίδα γεννημένη και μεγαλωμένη στο Modle της Νορβηγίας. Σήμερα ζεί στην Στοκχόλμη της Σουηδίας και διευθύνει συνεταιρικά μια δισκογραφική εταιρία με τίτλο DetErMine Records (σημαίνει είναι δικό μου στα νορβηγικά) μαζί με τον Ellekari Larsson απο τους Tiny.
Η πολύ συμπαθητική 35χρονη συνθέτης, κιθαρίστρια και ερμηνεύτρια, Ane Brun άρχισε μαθήματα ακουστικής κιθάρας στα 21 της, κάτι που για πάντα θα είναι ευγνώμων, οπως δηλωνει, επειδή της δόθηκε η ευκαιρία να δει ένα Ισλανδικό στούντιο ηχογράφησης από μέσα και να δουλέψει με τον Valgeir Sigurοsson, παραγωγό πολλών διάσημων καλλιτεχνών όπως Björk, Sigur Ros, Bonnie Prince Billy, Coco Rosie. Oι πρώτες live εμφανίσεις της ήταν το 1998 στους δρόμους της Βαρκελώνης και το Σαν Σεμπαστιάν.
Αφου μετακόμισε στη πόλη Βergen άρχισε να συνθέτει δικό της υλικό και έγινε μέλος του Νορβηγικού συγκροτήματος Damsels in Distress. Το 2000 η Ane μετακόμισε στη Στοκχόλμη και ξεκίνησε μια σειρά απο live εμφανίσεις.

Το ντεμπούτο άλμπουμ της "Spending time with Morgan» πήρε πολύ καλές κριτικές και κυκλοφόρησε σε όλη την Ευρώπη το 2003.
Το δεύτερο αλμπουμ της "A Temporary Dive" κυκλοφόρησε στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία. Το άλμπουμ έλαβε πολύ καλές κριτικές σε όλο τον κόσμο, και της έδωσε ένα Νορβηγικό Grammy: Best Female Artist 2005 και επιπλέον διακρίσεις.
Το Νοέμβριο του 2005 κυκλοφόρησε το αλμπουμ "Duets", το οποίο είναι ένα άλμπουμ που αποτελείται από 10 ντουέτα με 10 διαφορετικούς καλλιτέχνες όπως τους Νορβηγούς Madrugada και με το τραγούδι αυτό πήρε ένα ακόμη Νορβηγικο Grammy.
Εκτος απο τους Madrugada συμμετείχαν επίσης και οι Teitur, Tobias Fröberg, Liv Widell, Wendy McNeill, Ron Sexsmith, Syd Matters, Tingsek, Ellekari Larsson (Tiny), Lars Bygden.

Το πιο πρόσφατο της άλμπουμ είναι το "Live at Stockholm Concert Hall" (2009).
Δηλώνει επηρεασμένη κυρίως από τη μουσική των Nina Simone, Cat Power, Beth Gibbons, Gillian Welch, Radioheads, κ.α.
Είναι μια καλλιτέχνης που θέλει η μουσική της "να δημιουργεί εικόνες, να αγγίζει τη καρδιά του κοινού και να προκαλεί ρίγη", όπως λέει στις συνεντεύξεις της.....

Τα τελευταία χρόνια η Ane Brun έχει περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο σημειώνοντας επιτυχία παντού. Στην αναγγελία για την περιοδεία του 2011 δεν περιλαμβάνεται η Ελλάδα, ελπίζω κάποτε να την βγάλει ο δρόμος της και στη δική μας χώρα.

H επίσημη ιστοσελίδα της εδώ!

Πηγή από το blog της φίλης Elva από τη Σουηδία

update: H Ane Brun στο Jόga από την Elva!

Μιλώντας για εξαιρέσεις

2011-02-03T11:46:00.005+02:00

Ένα κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη που διάβασα στο blog Faos Satori του Ianis και μία καταπληκτική δουλειά σε στίχο μουσική και εικόνα από ένα παιδί, εξαίρεση του συνηθισμένου.. έγιναν αφορμή για σκέψεις πολλές και βέβαιη την ελπίδα πως οι εξαιρέσεις των παιδιών που δεν ανταλλάσσουν την τέχνη με την φυλακή της σιγουριάς και της "οικονομικής ασφάλειας" είναι πολλές και θα γίνουν ακόμη περισσότερες. Ειδικά τώρα που πέφτουν ένας ένας οι μύθοι της σύγχρονης κοινωνίας μας.

"Το ρε και το μι απ' την ηρεμία" της Νεφέλη Λιούτα.
Στίχοι-μουσική-ενορχήστρωση: Νεφέλη Λιούτα
Ερμηνεία: Νεφέλη Λιούτα, Κωνσταντίνος Κουκουλιός

Στο τετράγωνο σπίτι δε φτάνει το φως

μόνο ο λύκος ουρλιάζει αλυχτάει σιωπηλός

σου χαιδεύει τα μάτια σε γδέρνει τυφλός

κι ο αέρας αδειάζει αδειάζεις σκυφτός

Στο τετράγωνο σπίτι αγκαλιάζεις κορμιά

μα τα μάτια σου ψάχνουν το λύκο μακρυά

να φυλάει τις ανάσες να μη σ' ακουμπάν

και στ' αστέρια χυμάει λευκή παγωνιά

Στο μικρό στο μεγάλο εδώ

θα ακούς το ρε το μι απ' την ηρεμία

Στο τετράγωνο σπίτι η μόνη φωνή

κατοικεί σε μια τρύπα στενή φυλακή

τρώει τη σάρκα της πίνει απ' την άδεια πληγή

και θρηνεί με καημό το χαμένο παιδί

Μα η αλύτρωτη φλόγα φωλιάζει βαθιά

μες στα μάτια τα μέσα τα άγρια πουλιά

και ακούω στο μικρό στο μεγάλο εδώ

το ρε και το μι απ' την ηρεμία

Άιντε δεν μαραίνεται

μον' πικραίνεται

και βαράει στα στήθια

Κλαίει αχ και ματώνει βρε

μα δε μένει ορέ

αχ στιγμή στα δίχτυα

Η ιστολελίδα της Νεφέλης εδώ και η μουσική της εδώ
Εδώ μία συνέντευξή της από ένα άλλο νέο άνθρωπο εξαίρεση του κανόνα. Την αγαπημένη μας Roadartist!

Απόψε Πέμπτη 20.00-22.00 στην εκπομπή του Επίκουρου... Radioblogspot.. θα ακούσουμε για τη Νεφέλη όπως και για το κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη.

.The...Cinematic...Orchestra.

2011-01-19T19:05:00.016+02:00

{[...Μικρός πρόλογος: Πολύ συχνά μου συμβαίνει να κάνω βόλτα σε δισκοπωλεία – έτσι απλά, χωρίς να έχω στο μυαλό μου κάτι συγκεκριμένο προς αγορά – και ανακαλύπτω νέες μουσικές. Πριν λίγα χρόνια, κάπου το 2004, σε μία τέτοια “μουσική” βόλτα, μου έπεσε στα χέρια ένα διπλό δισκάκι συλλογή από την αγγλική NinjaTune. Σαν δισκογραφική την ήξερα από δισκάκια που είχα ήδη αγοράσει. Το δισκάκι λοιπόν έλεγε «ZEN – A Retrospective» [μου αρέσει πολύ η λέξη Zen] και περιείχε μεταξύ άλλων ένα κομμάτι των Coldcut, το Autumn Leaves (τρέλα με αυτό γενικά), που ήταν και η αφορμή να το αγοράσω. Σκέφτηκα πολύ απλά και “παυλολογικά” :) , εφόσον υπάρχει αυτό εκεί μέσα και τα υπόλοιπα θα είναι κάπως έτσι. Η πρώτη ακρόαση ήταν δύσκολη θα έλεγα, όμως όπως κάνω συνήθως δίνω πολλές ευκαιρίες για να ανακαλύψω κάτι νέο. Και κάπου εδώ ξεκινά η γνωριμία μου με τους «Cinematic Orchestra» και την υπέροχη μουσική τους. Καλή Ακρόαση!!!...]}

...για αυτούς που τα ψάχνουν πολύ [σαν εμένα δηλαδή] ;)

http://www.cinematicorchestra.com

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Cinematic_Orchestra

"Reel Life" [Evolution II]

"To Build A Home" ...μαζί με τον Patrick Watson

"All That You Give" ...μαζί με την Fontella Bass

"Horizon" ...μαζί με την Niara Scarlett

"All Things To All Men" ...μαζί με τον Roots Manuva

"Arrival Of The Birds" ...O.S.T. "The Crimson Wing - Mystery Of The Flamingos"

...και στο τέλος αυτό το υπέροχο remix...

Evolution II feat. Fontella Bass (Mr.P Remix)

...Καλή Μας Χρονιά! :)

[πρώτη ανάρτηση μετά απο 7 μήνες...υγεία!]

Άγρυπνοι. Χρονιά αφύπνισης.

2011-01-07T04:33:00.007+02:00

Είχα τόσα στο μυαλό μου για το πρώτο τραγούδι του 2011.

Και η απάντηση ήρθε ξαφνικά. Εκ των έσω.

Εκεί. Υπενθύμιση για τη μάχη της νέας χρονιάς.

Με αισιοδοξία. Δυναμισμό. Άγριο ένστικτο.

Παρόντες στη ροή των γεγονότων. Εκεί.

Παρόντες.

Χρονιά πιασμένη από τα μαλλιά.

Να ρουφήξουμε τη ζωή ως το μεδούλι.

Άγρυπνοι.

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!

Δίχως, μια στάλα στοργή,
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
βροχερή σαν Κυριακή,
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
χιμάς και γλείφεις σαν το σκυλί.

Δεν αγαπάς!Αφήνεις τους ψύλλους σου,
τους ήχους που φτάνουν από μακριά,
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
που αλέθεις των εκλεκτών το "ωσαννά".

Αγρύπνια της κόλασης κήτος,
είναι το φιλί σου φωτιά.
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
που 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.

To be by Your Side

2010-12-21T22:51:00.002+02:00

Καλές γιορτές σε όλους!

υ.γ. θα τα πούμε με τον καινούργιο χρόνο ελπίζω με συχνότερους ρυθμούς από αυτούς των τελευταίων μηνών.

Portico Quartet!

2010-12-10T21:46:00.010+02:00

Portico Quartet θαυμάστε τους!

Τον τελευταίο καιρό σαν οικογένεια έχουμε χαθεί μετά μανίας στους μαγικούς ήχους του Portico Quartet
Ενα τζαζ σχήμα από το Λονδίνο που τον ήχο του χαρακτηρίζει η χρήση ενός πολύ ιδιαίτερου κρουστού οργάνου του
Hang
το οποίο κατασκευάζεται αποκλειστικά στην Ελβετία και μάλιστα μόνο κατόπιν παραγγελίας!!!

Το Hang κατασκευάστηκε πρώτη φορά το 2000 από τους Felix Rohner και Sabina Schδrer στη Βέρνη της Ελβετίας και έχει κατοχυρωθεί ως ευρεσιτεχνία από τους κατασκευαστές του, που έχουν ένα μικρό εργαστήριο την PANArt Hangbau A.G., το μοναδικό στον κόσμο που κατασκευάζει Hang. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο φεστιβάλ μουσικής της Φρανκφούρτης το 2001. To Hang αποτελείται από δυο κοίλα καπάκια που ενώνονται μεταξύ τους αντικρυστά. Το επάνω λέγεται Ding και το αποκάτω Gu. Το κάθε Hang φέρει στο Gu ημερομηνία, το λογότυπο της εταιρείας, αύξοντα αριθμό και τις υπογραφές των κατασκευαστών. έχει έναν ονειρικό, παραμυθένιο ήχο, μεταξύ μεταλόφωνου, πιάνου, άρπας -δεν ξέρω πώς ακριβώς να τον χαρακτηρίσω.

Το Portico Quartet αποτελείται από 4 νέους σε ηλικία μουσικούς και ταλαντούχους, τους
Jack Wyllie (soprano -alto saxophone), Duncan Bellamy (drums), Milo Fitzpatrick (double bass), Nick Mulvey (hang =percussion). Για δυο χρόνια περίπου έπαιζαν σε κλαμπάκια του Λονδίνου και έδιναν παραστάσεις δρόμου έξω από το εθνικό θέατρο του Λονδίνου

Knee deep in the North See είναι το πρώτο τους άλμπουμ, που μάλιστα παρουσίασαν και στο φεστιβάλ τζαζ του 2007 στο Λονδίνο
και το Isla, απ' όπου και τα κομμάτια που σας παρουσιάζω, είναι το δεύτερό τους άλμπουμ.

Και το ομώνυμο του πρώτου τους άλμπουμ

καλή ακρόαση!

Επιστροφή με Detektivbyrån

2010-11-27T01:02:00.008+02:00

"Here you will be able to read our(Detektivbyrån) biography.

We are writing it now and it´s just not the easiest thing to do, getting everything down in text. Normally artists have authors who writes their biographys but we think that we will try to do it ourselves. Long story short is that we are two siblings who grew up in Wermland, Sweden and have played music together for 12 years.
And since 2005 we´re making music as Detektivbyrån and we´re having so much fun.

Long story short!
The longer one is coming later."

"Announcement August 10th 2010

Dear Friends of Detektivbyrån,

Today we are announcing that we will not make any more music together

as Detektivbyrån. And that we will not give any more live shows. To be precise, Detektivbyrån won´t release any more records or give any more live shows.

You, our listeners, have given our music wings of it´s own and through

you it will live forever.

I, Martin, wont stop making music, i will continue making new music

and i am looking forward to meet you all again in new ways in the future.

Thank you so much and take care.

Martin Molin, Detektivbyrån"

Και κάπως έτσι προσγειώνεσαι στο τώρα. Οι Detektivbyrån είναι ένας ήχος που δε θυμάμαι καν πως έφτασε στ' αυτιά μου! Θυμάμαι μονάχα πως άγγιξε κάτι εντός εκτός και επί τα αυτά! Πως με ταξίδεψε. Με σήκωσε στις μύτες των ποδιών και με έβαλε στο χορό. Πως με τράβηξε σε μια θεατρική ατμόσφαιρα. Σ' ένα παραμύθι. Με καλούς και κακούς. Με δράση. Όχι σαν εκείνα που όλα προχωρούν πάνω σε μια αυστηρή γραμμή, σ' ένα προκαθορισμένο άξονα που θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Με περιπέτεια. Με αισιοδοξία. Με απαισιοδοξία. Με μυστήριο.

Επιστρέφω μετά από ένα μεγάλο διάστημα απουσίας στην ιστορία του sound of silence. Και θα σου πω γιατί. Γιατί μου έλειψε η Margo, η logia και ο pavlos. Αυτοί οι άγνωστοι γνωστοί συνοδοιπόροι στη δική μου ιστορία. Υπόκλιση και... μουσική παρακαλώ!

home sweet home

QUEEN

2010-11-23T20:16:00.016+02:00

Ένα καλοκαίρι των γυμνασιακών μου χρόνων το πέρασα στη Ζυρίχη.
Φιλοξενούμενη της αδελφής μου.
Ζώντας σε ένα παραμυθένιο μέρος για τις μέχρι τότε εμπειρίες μου.
Στον μήνα επάνω νοστάλγησα την Ελλάδα, τη θάλασσα, μα κυρίως την παλιοπαρέα, που καθημερινά μου τηλεφωνούσαν και με ξεσήκωναν.
Όταν επέστρεψα, ένα καινούριο στέκι είχε ξετρυπώσει δίπλα στο σπίτι μου και νέα πρόσωπα είχαν εισχωρήσει στην παρέα.
Αγόρια και μάλιστα μεγαλύτεροι.
Ο Γιάννης και ο Αιμίλιος και οι δυο κολλημένοι με τους Queen, συγκρότημα, που εγώ άκουγα για πρώτη φορά.
Γνωρίζοντας την κλασσική μου παιδεία στη μουσική κουβαλούσαν καθημερινά ένα φορητό με αμέτρητες μπαταρίες και μου έβαζαν να ακούω ξανά και ξανά
a Night at the Opera

Το κομμάτι που λάτρεψα από την πρώτη στιγμή ήταν το
Bohemian Rapsody

και φυσικά στη συνέχεια το συγκρότημα έγινε το αγαπημένο μου αφήνοντας σε δεύτερη θέση τους λατρεμένους μου Pink Floyd...
οι οποίοι φυσικά ανήκαν στις επιρροές των Queen.

Αυτό που περισσότερο με είχε αντυπωσιάσει σε αυτό το γκρουπ ήταν η χρήση των φωνών, η κλασσική χροιά τους και τα πολυφωνικά σχήματα, καθώς και η απόλυτα συνταιριασμένες φωνές των Μέρκιουρι, Μέι και Τέιλορ τις οποίες ηχογραφούσαν πολλές φορές για να δίνουν την αίσθηση πολυπληθούς χορωδίας.

Απελευθερωμένη από τον αγώνα που κάναμε τόσον καιρό διεκδικώντας δεδουλευμένους μισθούς και λυτρωμένη από το δικαστήριο, για έναν περίεργο λόγο, βγαίνοντας χθες στις 6 το απόγευμα από κείνη την αίθουσα στην Ευελπίδων, που μπήκαμε στις 10 το πρωί, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν οι Queen κι ας έχω χρόνια να τους ακούσω και κυρίως το τραγούδι τους

"We are the Champions"

από το άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το '77
"News of the World"

I've paid my dues -
Time after time -
I've done my sentence
But committed no crime -
And bad mistakes
I've made a few
I've had my share of sand kicked in my face -
But I've come through

We are the champions - my friends
And we'll keep on fighting - till the end -
We are the champions -
We are the champions
No time for losers
'Cause we are the champions - of the world -

I've taken my bows
And my curtain calls -
You brought me fame and fortuen and everything that goes with it
-
I thank you all -

But it's been no bed of roses
No pleasure cruise -
I consider it a challenge before the whole human race -
And I ain't gonna lose -

We are the champions - my friends
And we'll keep on fighting - till the end -
We are the champions -
We are the champions
No time for losers
'Cause we are the champions - of the world -

Ένα άλλο κομμάτι από το άλμπουμ A Night at the Opera
αγαπημένο και χιλιοακουσμένο και χιλιοτραγουδισμένο είναι το

"Love of my Life"
που θα ήθελα να σας παρουσιάσω σε τρεις εκδοχές:

αυτήν του δίσκου

a capella

και με την μεγάλη ορχήστρα
Royal Philharmonic Orchestra

Το μπλογκ έχει ξαναγράψει για τους Queen
Συγχωρήστε μου την επανάληψη
Σίγουρα υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που τους αγαπούν
Και λέω να το αφιερώσω σε κείνον τον δικηγόρο, που νομίζει οτι όλοι αμοιβόμαστε με τους δικούς του μισθούς και αράδιασε στην Πρόεδρο του Δικαστηρίου αστρονομικά ποσά...
Ευτυχώς που οι δικαστές γνωρίζουν...

Καλή ακρόαση φίλοι μου!

true colors

2010-11-09T14:26:00.005+02:00

Η Νορβηγίδα Ane Brun είναι μια πρόσφατη ανακάλυψη για μένα. Θα ακολουθήσει ένα μικρό αφιέρωμα σε επόμενο post. Εδώ θα ακούσουμε και θα δούμε το true colors που ήρθε και έδεσε με τις σκέψεις και τα συναισθήματα των ημερών ως ανάγκη περισσότερο...

To "True Colors" είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε από τους Billy Steinberg και Tom Kelly. Ήταν ο τίτλος και το πρώτο τραγούδι από το δεύτερο album της Cyndi Lauper.

Και μία εκτέλεση με την Eva Cassidy

η φωτογραφία είναι δανεισμένη από εδώ

so delicate!

2010-10-19T08:44:00.003+03:00

Αυτά τα δυο σαλιγκαράκια τα βρήκα στη βεράντα του σπιτιού μου να αγκαλιάζονται, να παίζουν με τις κεραίες τους και να μη νοιάζονται καθόλου για τον αδιάκριτο φακό που τα στόχευε. Μετά από τα χάδια και τα φιλιά έφυγαν αγκαλιασμένα:)

We might kiss when we are alone

When nobody's watching

We might take it home

We might make out when nobody's there

It's not that we're scared

It's just that it's delicate

So why do you fill my sorrow

With the words you've borrowed

From the only place you've know

And why do you sing Hallelujah

If it means nothing to you

Why do you sing with me at all?

We might live like never before

When there's nothing to give

Well how can we ask for more

We might make love in some sacred place

The look on your face is delicate

So why do you fill my sorrow

With the words you've borrowed

From the only place you've know

And why do you sing Hallelujah

If it means nothing to you

Why do you sing with me at all?

So why do you fill my sorrow

With the words you've borrowed

From the only place you've know

And why do you sing Hallelujah

If it means nothing to you

Why do you sing with me at all?

Mercedes Sosa

2010-10-04T17:18:00.002+03:00

Το οδοιπορικό στις μουσικές του κόσμου που ξεκίνησε η Νέλλη συνεχίζω, με ένα αφιέρωμα στη Μερσέντες Σόσα, ένα χρόνο μετά το θάνατό της στις 4 Οκτωβρίου 2009.

«Η μουσική για μένα είναι το παν και όσο έχω φωνή δεν πρόκειται να σταματήσω για κανένα αντάλλαγμα του κόσμου» έλεγε η Μερσέντες Σόσα είδωλο για το λαό της Αργεντινής και σύμβολο κατά της αδικίας σε όλο τον κόσμο. Είχε το παρατσούκλι «la negra» για τα κατάμαυρα μαλλιά της και «φωνή της σιωπηλής πλειοψηφίας» επειδή δεν ήταν μόνο τραγουδίστρια αλλά και η δημιουργός που υποστήριξε χωρίς να φοβηθεί τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε.
Ήταν μια από τις βασικές εκπροσώπους του «nueva cancion», του «νέου τραγουδιού», που συνδύαζε μπαλάντες με παραδοσιακά όργανα, με στίχους που κινούνταν ανάμεσα στον ρομαντισμό και τα κοινωνικά ζητήματα.

Η Μερσέντες Σόσα για πολλά χρόνια τραγουδούσε ζωντανά και μετά άρχισε να ηχογραφεί στο στούντιο. Είχε ηχογραφήσει σαράντα δίσκους και συνεργαστεί με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Λουτσιάνο Παβαρότι, ο Στινγκ, η Τζοάν Μπαέζ κ.ά στον Ελληνικό χώρο έχουμε δει συνεργασίες της με τη Μαρία Φαρντούρη, τη Νανά Μούσχουρη, τους Απουριμάκ. Είναι μία από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στην Καπέλα Σιστίνα του Βατικανού, ενώ είχε γεμίσει μεγάλα θέατρα και στάδια, όπως το Κάρνεγκι Χολ στη Νέα Υόρκη και το Κολοσσαίο της Ρώμης. «Ποτέ δεν περίμενα ότι θα τραγουδούσα και αυτό θα ήταν το επάγγελμά μου», είχε πει σε μια συνέντευξή της.

Γεννημένη στις 9 Ιουλίου το 1935 στο Τουκαμάν της Αργεντινής, άρχισε να τραγουδά μπροστά στο κοινό στα 15 της χρόνια, όταν κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμού τραγουδιού που είχε διοργανώσει ένας ραδιοφωνικός σταθμός της πόλης της. Πάνω στη σκηνή έδινε τις μάχες της για τη μουσική και για όσα πίστευε. Πάνω στη σκηνή την συνέλαβαν οι άνδρες του δικτατορικού καθεστώτος της πατρίδας της.

Τα τραγούδια της ήταν απαγορευμένα στη Χιλή. Έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο το δράμα του λαού της στα χρόνια της τελευταίας και πιο σκληρής δικτατορίας στην Αργεντινή (1976 - 1982). Απαγορευμένα τα τραγούδια της και στην πατρίδα της. Διώχθηκε από τη χούντα, συνελήφθη το 1976 και τελικά μετά τις απειλές που δεχόταν για τη ζωή της αναγκάστηκε το 1979 να εγκαταλείψει τη χώρα και να ζήσει εξόριστη στο Παρίσι και τη Μαδρίτη ως το 1982. Με το τραγούδι της δεν άφηνε στιγμή να ξεχαστούν στη δύση οι «ξεχασμένοι» της Νοτίου Αμερικής, παράλληλα όμως διέδωσε τους μοναδικούς ήχους της Αργεντίνικης και λατινοαμερικάνικης παραδοσιακής μουσικής.

Πού πας Αλφονσίνα με τη μοναξιά σου

ποια καινούρια ποιήματα ψάχνεις να βρείς

μια αρχαία φωνή από άνεμο κι αλάτι

σου θρυμματίζει και σου παίρνει την ψυχή

Κι εσύ προχωράς προς τα εκεί όπως στα όνειρα,

κοιμισμένη, Αλφονσίνα, που ντύθηκες τη θάλασσα …

Central Africa's Only Orchestra Playing Beethoven in Kinshasa

2010-09-27T16:42:00.000+03:00

Πώς σας φαίνονται αυτές οι εικόνες;

Δείτε τι συμβαίνει στη Kinshasa στην Αφρική!

Μου αρέσει πολύ να ανακαλύπτω «διαμάντια στη λάσπη». Ακολουθείστε με…

Στην Κινσάσα, την πρωτεύουσα του Κονγκό, όπου η ίδια η επιβίωση είναι άθλος, μια ομάδα ανθρώπων καθημερινά ξοδεύει ώρες για να ταξιδέψει από το ένα άκρο της πόλης στο άλλο, προκειμένου να βρει χώρους όπου θα κάνει πρόβες κλασσικής μουσικής...

διαβάστε όλο το άρθρο της Μαρίας Χούκλη εδώ!

Lhasa De Sela

2010-08-30T12:12:00.004+03:00

Κάποτε, μία πρώτη γνωριμία με έναν καλλιτέχνη δημιουργό, γίνεται αφορμή να ξετυλιχτεί μια μεγάλη αγάπη.. κάπως έτσι λειτούργησε η γνωριμία μου με την Lhasa De Sela. Αφορμή ένα εξαιρετικό παραμύθι που διάβασα στη φίλη Υπατία που με έκανε να θέλω να ακούσω και τα τραγούδια της αλλά να μάθω και για την ζωή της και πώς αυτή λειτούργησε ώστε να διαμορφωθεί αυτό το ξεχωριστό κορίτσι που έφυγε νωρίς....

H Ιστορία της Lhasa αρχίζει στο Big Indian, ένα μικρό χωριουδάκι που φωλιάζει ανάμεσα στα βουνά Catskill (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες), παρόλο που δεν έμεινε εκεί για πολύ. Οι γονείς της απέρριψαν τη ρουτίνα και τη σταθερότητα, και προτίμησαν να ακολουθήσουν τη ζωή, όπου τους πάει. Για επτά χρόνια η οικογένεια διέσχιζε τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό με ένα τροποποιημένο σχολικό λεωφορείο...
Αυτά τα επτά χρόνια συνεχούς μετακίνησης αποτελούν την πρώτη μακρύχρονη εμπειρία της ‘ζωής στο δρόμο’ για τη Lhasa. Ο πατέρας της ήταν συγγραφέας και δάσκαλος αλλα δούλευε στις οικοδομές ή μαζεύοντας φρούτα όταν χρειαζόταν. Η μητέρα της ήταν φωτογράφος.

Η φαντασία της Lhasa σχηματίστηκε, πήρε μορφή απο αυτά τα πρώτα ταξίδια με τους γονείς και τις τρείς αδελφές της: ήρθε σε επαφή με βιβλία, παραμύθια, ραδιοφωνικό δράμα (απαγγελία ή μετάδοση θεατρικών έργων απο το ραδιόφωνο) και την εικόνα του τοπίου που μας υποδέχεται με τη άφιξή μας σε ένα χώρο, ή που μας μένει θολά στο μυαλό καθώς αποχωρούμε. Για να αντιληφθούμε πως ακριβώς λειτουργούν αυτές οι ‘κινούμενες’ εικόνες, μας βοηθά να ξέρουμε πως η πρώτη ‘κινηματογραφική οθόνη’ ήταν το παράθυρο του τρένου. Εκεί μηδενίστηκαν οι οπτικές αποστάσεις. Αυτός που παρατηρεί είναι ακίνητος ενώ οι εικόνες και τα χρώματα εναλλάσονται, μπλέκονται, μένουν στο μυαλό του καθενός με διαφορετικό τρόπο. Κίνηση και ακινησία λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα, πρόσμιξη χρωμάτων και αισθήσεων, το ‘κινούμενο παράθυρο’ ήταν ένα παράθυρο σε έναν καινούριο εγκεφαλικό χώρο.

Η Lhasa ένιωθε τυχερή για τις εμπειρίες που της πρόσφερε η ζωή της παρόλο που αυτή η ελευθερία της μετακίνησης περιλάμβανε ανασφάλεια και αβεβαιότητα, συναισθήματα που ως συνήθως λειτουργούν ανασταλτικά στην ψυχοσύνθεση των παιδιών. Οι μουσικές των παιδικών της χρόνων ανάμικτες, σαν τις εικόνες του μυαλού της: Αμερικάνικη και Μεξικάνικη μουσική που άκουγε ο πατέρας της, Λατινική Αραβική, Ευρωπαική και Ασιατική μουσική που άκουγε η μητέρα της.
Στα δεκατρία της χρόνια, η Lhasa εμφανίστηκε στη σκηνή ενός Ελληνικού café στο San Francisco τραγουδώντας μπαλάντες της Billie Holliday και Μεξικάνικες μελωδίες χωρίς συνοδεία (μέσα της δεκαετίας του 80). Εκεί, σ’εκείνη στη πρώτη σκηνή, ανακάλυψε τη δύναμη της φωνής της, την ικανότητα να επικοινωνεί μέσω αυτής, να εκφράζει πρωτόγνωρες σκέψεις και συναισθήματα.

Έξι χρόνια αργότερα, ο δρόμος την ‘έβγαλε’ νότια, στο Montreal. Εκεί η Lhasa γνώρισε τον κιθαρίστα και παραγωγό Yves Desrosiers. Έπαιζαν μαζί σε μπαράκια της πόλης για περίπου πέντε χρόνια. Μια συνεργασία που οδήγησε στη δημιουργία αυθεντικού υλικού, το οποίο μπορείτε να ακούσετε στον πρώτο δίσκο της Lhasa: La Llorona (προφέρεται λα γιορόνα). Η llorona (γυναίκα που θρηνεί) είναι πρόσωπο της μυθολογίας των Ατζέκων που μάγευε τους άντρες με σπαρακτικές μελωδίες. Το album αναβλύζει απο αρώματα του Μεξικού, τσιγγάνικα χρώματα, αισθησιασμό. Επίσης η ενορχήστρωση δεν περνάει απαρατήρητη.
Η πρώτη αντίδραση μετά την κυκλοφορία του La Llorona σημειώθηκε στο Quebec, όπου η Lhasa άρχισε να γεμίζει τα θέατρα και τελικά κέρδισε το βραβείο "Félix" για τους "Artiste québécois - musique de monde" το 1997. Μετά απο αυτό, ακολούθησε η κατάκτηση ολόκληρου του Καναδά. Η Lhasa έγινε πλατινένια πουλώντας περισσότερα απο 110,000 albums και της απονεμήθηκε ένα βραβείο Juno ως Best Global Artist, το 1998. Η μουσική της εξαπλώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία που έγινε τριπλά πλατινένια (“triple disc d’or”) με 300,000 αντίτυπα να εξαφανίζονται απο τα ράφια. Περιόδευε με τη μπάντα της στην Ευρώπη και τη Νότια Αμερική για αρκετά χρόνια, και ο κόσμος ζητούσε ζωντανές εμφανίσεις όλο και περισσότερο.

Λίγο πριν τον ερχομό του εικοστού-πρώτου αιώνα, η Lhasa διέκοψε τις περιοδείες της ούτως ώστε να αναλογιστεί την επόμενη της κίνηση. Αποφάσισε να ταξιδέψει στη Γαλλία και να δώσει σάρκα και οστά στο παιδικό της όνειρο, να εμφανίστεί στο τσίρκο μαζί με τις τρείς αδελφές της. Συναντήθηκαν στην Bourgogne και ετοίμασαν μαζί ένα show για το καλοκαίρι του 1999. Η αντίθεση ανάμεσα στη ζωή ενός περιοδεύων μουσικού που δεν έχει το χρόνο να συνδεθεί με μέρη και πρόσωπα, και τη ζωή του τσίρκου που ναι μεν περιλαμβάνει μετακινήσεις αλλά με την οικογένειά της και τα αγαπημένα της πρόσωπα της έδωσε τα εφόδια να ‘γεμίσει’ τον εσωτερικό της κόσμο, και να συνεχίσει. Με τη λήξη της περιοδείας του τσίρκου, ένα νέο κεφάλαιο αρχίζει για τη ζωή της: Marseille, η αρχαία πόλη με το λιμάνι, η έμνευση για τα μισά τραγούδια του δεύτερου δίσκου της Lhasa.

To 2002 επιστρέφει στο Montreal απο όπου ξεκίνησε, και μαζί με τον François Lalond (ντράμερ, ‘κρουστό’ και ηχολήπτη του πρώτου της δίσκου) και τον πιανίστα Jean Massicotte (και αυτός συνέβαλε στον πρώτο της δίσκο–μίξη ήχου) ετοίμασαν τον πολυαναμενόμενο δέυτερο δίσκο: The Living Road που παρουσιάζει τη ζωή σαν ένα δρόμο.

Το The Living Road γεφυρώνει τις αποστάσεις των χωρών (υπάρχουν τραγούδια στα Ισπανικά, Αγγλικά και Γαλλικά) και συνδέει τις μουσικές παραδόσεις του παρόντος και του παρελθόντος. Η ζεστή και ταξιδιάρικη φωνή της Lhasa αψηφεί τα σύνορα και τους περιορισμούς. Ένας δίσκος με μελωδίες που αντέχουν στο χρόνο, με στίχους-εμπειρίες, με ανάγλυφους ρυθμούς.
Κάθε τραγούδι κρύβει την πεποίθηση της Lhasa πως η ζωή είναι ένας δρόμος που αναπνέει, πως τίποτα δεν επαναλαμβάνεται και τίποτα δεν είναι συνηθισμένο. Με δικά της λόγια: “That’s what inspires each of the songs on the album. The mysterious force that doesn’t let us box ourselves in, that compels us to keep changing. The road is alive, we can’t freeze or stop it. And we know we can’t.”

Η Lhasa de Sela υπέκυψε στον καρκίνο του μαστού μετά από μάχη 21 μηνών. Πέθανε την περασμένη πρωτοχρονιά στο σπίτι της στο Montreal. Ήταν 37 χρονών.
Τα Μάιο έδωσε δυο τελευταίες συναυλίες στην Ισλανδία. Λόγω της επιδείνωσης της κατάστασής της αναγκάστηκε να ακυρώσει την παγκόσμια τουρ που είχε προγραμματιστεί για το Φθινόπωρο του 2009.
Στα σχέδιά της είχε ένα άλμπουμ με τραγούδια του Victor Jara και της Violeta Parra που δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει.
Το επίσημο ανακοινωθέν τελειώνει έτσι: Χιονίζει στο Μόντρεαλ επί 40 ώρες μετά την αναχώρησή της.
05/01/2010

υ.γ.1: Από την βιογραφία της δεν ήθελα να παραλείψω τίποτε και την βρήκα εδώ
εδώ θα βρείτε την προσωπική της ιστοσελίδα

υ.γ.2: Το πρώτο βίντεο είναι από το καταπλητικό ντοκιμαντέρ The Take (thetake.org) που περιγράφει τον αγώνα τον Αργεντίνων εργατών το 2001. Το τραγούδησε το 1985 η Μερσέντες Σόσα και μπορείτε να το ακούσετε εδώ!

υ.γ.3: Τα τραγούδια αφιερωμένα στην Υπατία αλλά και την ανώνυμη Ελένη :) με ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!

Τσιγγάνικο πανκ

2010-08-26T14:56:00.002+03:00

Tσιγγάνοι, ανατολικο-ευρωπαίοι, ασύνταχτοι μουσικά, εκτροχιασμένοι στιχουργικά και με μία ελευθερία σπάνια για τα μουσικά δεδομένα του 2009. Οι Gogol Bordello μοιάζουν σαν να ξεπήδησαν από μια εποχή γεμάτη ελευθερία, όπου οι μπάντες ήταν μπάντες και όχι καλοστημένα εμπορικά δημιουργήματα. Ενα πολυφυλετικό καλλιτεχνικό βαλκανιζατέρ χωρίς αρχή και τέλος στη σκηνή και στη ζωή. Αυτό είναι το Gogol Bordello.

Οι τροβαδούροι, που κατάγονται από την Ανατολική Ευρώπη αλλά κατοικοεδρεύουν στην Αμερική, ενώνουν μοναδικά τη τσιγγάνικη μουσική της καταγωγής τους με τα πανκ στοιχεία της Δύσης: κλασσικός ήχος ακορντεόν και βιολιού εναλλάσσεται με έντονα ντραμς, για να μας διηγηθούν την ιστορία της μεταναστευτικής διασποράς της Νέας Υόρκης μέσα από κραιπάλες, χιούμορ και σουρεαλιστικά κοστούμια.

Ένα μουσικό μείγμα, πάντρεμα μουσικής και πολιτισμών, που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο!

Η θεατρική σκηνική τους παρουσία, έντονα επηρεασμένη από το μπρεχτικό καμπαρέ, και οι υπερκινητικές εκρήξεις που προσφέρουν σε κάθε παράστασή τους, έρχονται να προστεθούν στον Gogol Bordello ήχο για να μεταμορφώσουν την ατμόσφαιρα σε ένα ατελείωτο γλέντι!

Στόχος τους, όπως δηλώνουν, είναι να προκαλέσουν το κοινό και να το οδηγήσουν σε νέες πηγές αυθεντικής ενέργειας. Η θεατρικότητά τους είναι χαοτική και πηγαία και για τον λόγο αυτό μοναδική!!

«Διεθνές κέντρο μουσικής ανταλλαγής»
Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο Eugene Hutz, ηγετική περσόνα των Gogol Bordello στο δημιούργημά του. «Ο καθένας από εμάς κουβάλησε τη δική του κουλτούρα και με αυτήν "μπόλιασε” το συγκρότημα» εξηγεί σε παλαιότερή του συνέντευξη ο εκκεντρικός τραγουδιστής με το παλιομοδίτικο μουστάκι. Ο ίδιος θεωρεί την αμερικάνικη μουσική εξαιρετικά βαρετή και επαναλαμβανόμενη καθώς από το ένα άκρο στο άλλο ακούγονται οι ίδιοι ήχοι. «Στην Ευρώπη τουλάχιστον μπορεί ο Γάλλος να ακούσει τσέχικη μουσική, ο Βούλγαρος ρουμάνικα τραγούδια και πάει λέγοντας. Η Αμερική είναι ένα τεράστιο βαρετό ραδιόφωνο που χρησιμοποιεί την ίδια τραγουδολίστα», τονίζει. Ο Eugene Hutz και η οικογένειά του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους, τη Ρουμανία, εξαιτίας του πυρηνικού ατυχήματος του Τσέρνομπιλ. Τα επόμενα χρόνια τον βρήκαν σωστό γυρολόγο, να περιπλανιέται σε όλη την ανατολική Ευρώπη για να καταλήξει τελικά στην Αμερική και συγκεκριμένα στο Βερμόντ. Εκεί ήταν που ο ρουμάνικης καταγωγής τραγουδιστής γνωρίζεται σε ένα ρώσικο γάμο μεταναστών με τους υπόλοιπους της μπάντας και όλοι μαζί δημιουργούν ένα συγκρότημα politically incorrect για τη συντηρητικοφανή αμερικάνικη μουσική κοινότητα της προηγούμενης δεκαετίας. Επρεπε να βρεθούν με λεωφορείο από τη Μόσχα στο Βανκούβερ στο πλαίσιο μίας τεράστιας περιοδείας που πραγματοποίησαν, μέχρι να αναγκάσουν ακροατές, Τύπο και καλλιτέχνες, να προσέξουν αυτό το περίεργο μουσικό μόρφωμα από μια περιοχή όπως τα Βαλκάνια με άγνωστη παράδοση για τους περισσότερους από αυτούς. Εκτός από ένα. Η καλύτερα μία.
«Σας καλώ από Λονδίνο»
«Τηλεφωνήστε μου, γιατί έχω να σας προτείνω κάτι». Αυτό το λιτό μήνυμα βρήκε ο Eugene Huts στο κινητό του προερχόμενο από τη Madonna. Η μεγάλη κυρία της pop ήταν από καιρό μόνιμος θαμώνας των συναυλιών των Gogol Bordello παρακολουθώντας με ενδιαφέρον αυτό το περίεργο μουσικό τρεχαντήρι που θύμιζε τσιγγάνικο γάμο.Η συνεργασία ήρθε άμεσα και με τον πιο τρανταχτό τρόπο. Εμφάνιση του τραγουδιστή του συγκροτήματος στη μικρού μήκους ταινία «Filth and Wisdom» σε παραγωγή της ίδιας, αλλά και κοινή τους εμφάνιση στο Earth Festival 2007 με το κομμάτι «La isla Bonita». Ηταν η αρχή ενός μακρινού ταξιδιού προς την αναγνώριση και την επιτυχία. Ενός ταξιδιού που μαζί με τη Madonna έφερε στο δρόμο των ιδιόρρυθμων μουσικών ονόματα όπως οι Dub Trio και ο Manu Chao. Φαίνεται πως συγκροτήματα όπως οι Clash και οι Sex Pistols έπρεπε να κοιτάξουν μακρύτερα από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία. Και το βλέμμα τους να φτάσει μέχρι την Ανατολική Ευρώπη για να βρουν τους άξιους συνεχιστές τους. Και τους βρήκαν.

πηγές: www.cosmo.gr www.agelioforos.gr

Let's go everywhere!

2010-08-10T11:19:00.004+03:00

Μετά από καιρό απουσίας...

μια στάση στην Αθήνα...

με καλοκαιρινούς ήχους

που θα δροσίσουν τα ιδρωμένα μας αυτιά!

Where's the music από Medeski Martin & Wood για τον Pavlo

Barefoot από Ray Collins Hot Club +info για τη logia

Splish splash από Bobby Darin για τη Margo

Μου λείψατε!

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

2010-08-07T09:37:00.015+03:00

Με τους Huun Huur Tu από την Τούβα στις στέπες της Μογγολίας
με το υπέροχο "Kongurei"

περνάμε στα νορβηγικά φιόρδ με την διαμαντένια φωνή
της Mari Boine Persen στο "Gula Gula"

ανεβείτε στο αεροπλάνο και πετάμε για Κένυα
με τη φωνή του Ayub Ogada στο "Kothiboro"

ε! οι αδυναμίες δεν κρύβονται
κολυμπήστε πάλι στα νορβηγικά νερά
με το Diamantta Spaillit της Mari Boine

πίσω στα βουνά της νότιας Κίνας με τα "ηπειρώτικα κλαρίνα"
των Guo Brothers με το "Soldiers of the March & Fishing by Lamplight"

και ας εξαϋλωθούμε με την αγγελική φωνή της Θιβετιανής
Yangchen Lamo
στο "Happiness Is..."

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!

αφιερωμένο σε όσους είναι ακόμη εδώ..

2010-07-23T16:29:00.001+03:00

Βρισκόμαστε στον κατεξοχήν μήνα των διακοπών και οι περισσότεροι ήδη θα απολαμβάνετε τη θάλασσα..

τον ήλιο..

τα ηλιοβασιλέματα του καλοκαιριού..

θαλασσινούς μεζέδες και ουζάκι δίπλα στο κύμα..

μουσικές..

Norah Jones και Melody Garbot δύο μεγάλες κυρίες της Jazz συντροφιά μας σε αυτό το post,
αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους είναι ακόμη εδώ :-)

ARCHIVE!!!! Collapse/Collide!!!

2010-06-27T03:04:00.010+03:00

Ήθελα να σας βάλω να ακούσετε ένα πανέμορφο κομμάτι.

Το άκουσα ξανά σήμερα και η μουσική του με ξεσήκωσε!

Διορθώνουν, λέει, την καρδιά μου,

απορρίπτουν τις καρδιές μας...

Κατάρρευση-Σύγκρουση...

Και έτσι σκέφτηκα να σας κάνω μια παρουσίαση των αγαπημένων μου

ARCHIVE!!!!

Το 1994 Ντάριους Κιλλερ, ο Ντάννυ Γρίφιθς και ο ράπερ Ρόσκο Τζων μαζί με τη Ράγια Άραμπ, μια λονδρέζικη παρέα μουσικών συναντιούνται και δημιουργούν το Londinium, έναν δίσκο που αντιμετωπίστηκε μάλλον αδιάφορα. Αυτή ήταν η πρώτη δισκογραφική δουλειά των Archive, που τελικά διαλύθηκαν. Όμως οι Κίλλερ και Γκρίφιθς, φίλοι από παλιά και συμπαίκτες -απομεινάρια του Genaside II επιμένουν σ' αυτό το νέο σχήμα και με την Σούζαν Γούντερ αυτή τη φορά ηχογραφούν τη δεύτερη δουλειά τους το "Take my Head" προσπαθώντας από την συμφωνική trip-hop να οδηγηθούν σε πιο μελωδικά ακούσματα της ποπ (δίσκος σχεδόν αποκηρυγμένος από το γκρουπ στο μέλλον)

Και φτάνουν αισίως στην συνάντηση με τον Κρεγκ Γουόκερ το 2002 ώστε από trip hop συγκρότημα που ξεκίνησαν, να καταλήξουν μέσα σε μια τριετία, με ισάριθμους δίσκους, σε ψυχεδελικό-progressive rock!

Και γω, σ' αυτήν τη μορφή τους γνώρισα και τους αγάπησα, αφού το πρώτο άκουσμα τους με παρέπεμψε στους πολυαγαπημένους μου Pink Floyd!

You All Look The Same To Me (2002)

Noise (2004)

και Unplugget (2005) τα αριστουργήματα αυτής της τριετίας!

Όμως για να μην τους αδικώ οι Archive διαμόρφωσαν δικό τους ξεχωριστό ήχο, αν και οι πολλές εναλλαγές φωνών σημάδεψαν την πορεία του γκρουπ.

Ο Ντέιβιντ Πεν παίρνει τη θέση του Γουόκερ με την υπέροχη φωνή, για να δοθεί λύση στην προβληματική συνύπαρξη των τριών στο γκρούπ, Ο Πόλαρντ Μπεριέρ προστίθεται στο γκρουπ σε εναλλακτική χρήση με τον Πεν και η Μαρία Κιου γίνεται η νέα γυναικεία φωνή!

Ηχογραφούν το Lights (2006), το πηγαίνουν σε μια καταπληκτική περιοδεία και δημιουργούν ένα DVD από το Live στο Παρίσι το 2007!

Ξεχωρίζω το πολύ αγαπημένο μου

AGAIN

από το άλμπουμ

YOU ALL LOOK THE SAME TO ME

You're tearing me apart

Crushing me inside

You used to lift me up

Now you get me down

If I

Was to walk away

From you my love

Could I laugh again ?

If I

Walk away from you

And leave my love

Could I laugh again ?

Again, again...

You're killing me again

Am I still in your head ?

You used to light me up

Now you shut me down

If I

Was to walk away

From you my love

Could I laugh again ?

If I

Walk away from you

And leave my love

Could I laugh again ?

I'm losing you again

Locking me inside

I used to lift you up

Now I get you down

Without your love

You're tearing me apart

With you close by

You're crushing me inside

Without your love

You're tearing me apart

Without your love

I'm dowsed in madness

Can't loose the sadness

I can't loose the sadness

Can't loose the sadness

You're tearing me apart

Crushing me inside

Without your love

(you used to lift me up)

You're crushing me inside

(now you get me down)

With you close by

I'm dowsed in madness

Can't lose the sadness

It's ripping me apart

It's tearing me apart

I don't know how

It's ripping me apart

It's tearing me apart

I don't know why

Without your love

It's tearing me apart

Και εδώ το αγαπημένο μου

COLLAPSE/COLLIDE

από το τελευταίο άλμπουμ

CONTROLLING CROWDS

Too late

They hate

Too late

They hate

You’ve jaded

They’ve faded

From your heart

They’ve ripped

Our worlds collide

Inside our souls collapsing

In their thoughtless ways

Our hearts collide

They’re correcting

They correct my heart

They’re rejecting

They reject our hearts

Now we are all stoned

They’ve ripped it all apart

Collapse

Collide

Our hearts collide

They’re correcting

They correct my heart

They’re rejecting

They reject our hearts

Now we are all stoned

They’ve ripped it all apart

Collapse

Collide

Our hearts collide

Και από τη μουσική της γαλλικής ταινίας Michele Vailand που κυκλοφόρησε το 2003

Η μουσική όμορφη πάντα σαν το λουλούδι
να έχετε μια όμορφη Κυριακή!!!

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΑΛΑΚΑ! ACTIVE MEMBER

2010-06-19T23:00:00.003+03:00

Έτσι για να είμαστε επίκαιροι!!!!

Στίχοι: B.D Foxmoor

Μουσική: B.D Foxmoοr

Πρώτη εκτέλεση: B.D. Foxmoor

Καληνύχτα,

άλλη μια μέρα χαλάλι

πέφτει δίπλα

στο γυρτό σου κεφάλι

τα μάτια σου βαριά

περιμένουν τ'όνειρό σου

τάχαμου,τάχαμου

το δρόμο για το λυτρωμό σου

ξεφορτώσου

ο,τι νομίζεις κακό

όσο κοιμάσαι η ρουτίνα

παύει να 'ναι ριζικό

κι οι φόβοι σου

εκεί δείχνουν μονιασμένοι

με τη λαχτάρα σου,τη στοιχειωμένη

σφίξε καλά το φως

το φυλαχτό σου

είναι περίσσεμα

απ'το πιο καλό ονειρό σου

είναι το ξέπλυμα

εκείνου απ'τις τύψεις

είναι ο,τι έχασες

κι ο,τι θα κρύψεις

Καληνύχτα μαλάκα..........η ζωή έχει πλάκα

Καληνύχτα μαλάκα...........η ζωή έχει πλάκα

Καληνύχτα μαλάκα.....

ενός φίλου η ατάκα

μιας και ξέμεινα απόψε

του την έκανα τράκα

Η ζωή έχει πλάκα......

έτσι είναι Σωκράτη

σε τρώει όλη τη μέρα

τη νύχτα θέλει κρεβάτι

σε γεννάει,σε γερνάει

σου χαρίζει στιγμές

σε ξεχνάει,σε ξερνάει

σε γεμίζει ρωγμές

Γέλα ρε ,δεν βαριέσαι

όλα είναι συνήθειο

μην δακρύσεις,γιατί...

θα σε πάρουν για ηλίθιο

Καληνύχτα μαλάκα.....

μοναχά να θυμάσαι

αύριο πρωί

το ίδιο μαλάκας πως θα 'σαι

καληνύχτα μαλάκα....η ζωή έχει πλάκα

καληνύχτα μαλάκα.....η ζωή έχει πλάκα

Οι active member είναι το γκρουπ από το Πέραμα

που έκανε γνωστό το hip-hop στην Ελλάδα!

Στίχος που κόβει σαν κοφτερή λεπίδα,

που ξύνει πληγές και δεν χαρίζει σε κανέναν,

βαθειά πολιτικοποιημένος,

μουσική που σε ξεσηκώνει, μίξεις στα πλατώ αριστοτεχνικές,

σκηνική παρουσία έξω από τα συνηθισμένα, όταν πρωτοεμφανίστηκαν.

Θα μείνω μόνο σ΄αυτό το κομμάτι

γιατί καρφώθηκε στο μυαλό μου

ευθύς αμέσως όταν διάβασα

τα νέα μέτρα της σοσιαλιστικής μας κυβέρνησης για τους εργαζόμενους και τις απολύσεις!

Και μπαίνω στον πειρασμό να πω

"ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΑΛΑΚΑ, Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΠΛΑΚΑ"

Come Rain or Come Shine

2010-06-16T08:39:00.010+03:00

{...Art by Leonid Afremov...}

...Μέσα στον καύσωνα μου ήρθε αυτό το τραγούδι... Come Rain or Come Shine από τους Harold Arlen στην μουσική και Johnny Mercer στον στίχο...

WIKIPEDIA

JAZZSTANDARDS

I'm gonna love you like nobody's loved you,
Come rain or come shine.
High as a mountain and deep as a river,
Come rain or come shine.

Well I guess when you met me
That it was just one of those things,
But don't you ever bet me,
'Cause I'm gonna be true if you let me.

You're gonna love me like nobody's loved me,
Come rain or come shine.
Happy together, unhappy together,
Won't that be fine?

Day may be cloudy or sunny,
We're either in or we're out of the money.
I'm with you always.
I'm with you rain or shine.

...enjoy the music!

...RAY CHARLES...

...ELLA FITZGERALD...

...BILLIE HOLIDAY...

...ETTA JAMES...

...BETTE MIDLER...

...BARBRA STREISAND...

...DINAH WASHINGTON...

...CHET BAKER...

...το αγαπημένο μου...FRANK SINATRA...

...ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! :-)

***

Να χαμογελάμε και να τραγουδάμε!

2010-06-11T13:05:00.003+03:00

Μου το έστειλε ο ηλιογράφος και δεν μπορούσα να μη το δημοσιεύσω.
Είναι εκπληκτικό.. δείτε το!

Αφιερωμένο στη Νέλλη:-)

Wim Mertens

2010-06-08T22:19:00.002+03:00

Θα κλείσουμε το αφιέρωμά μας στον μινιμαλισμό, με τον μεγάλο Βέλγο συνθέτη Wim Mertens.

Αν και σπούδασε πολιτικές επιστήμες τον κέρδισε (ευτυχώς) η μουσική. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και πιάνο στο Βασιλικό Ωδείο της Γάνδης και των Βρυξελλών. Το 1978 έγινε παραγωγός στη Βέλγικη ραδιοφωνία όπου εκεί συνεργάστηκε με τον Philip Glass, τον Steve Reich, τον Urban Sax και άλλους για την παραγωγή συναυλιών.

Έγινε περισσότερο γνωστός ως συνθέτης από το 1980. Οι συνθέσεις του περιλαμβάνουν από μικρά τραγούδια όπως Lied, μέχρι πιο σύνθετα έργα τριών και τεσσάρων μερών, έργα για σόλο πιάνο, μουσική δωματίου και συμφωνική ορχήστρα. Γράφει συχνά για ασυνήθιστες ομάδες οργάνων όπως 12 piccolos, 10 μπάσο τρομπόνια, 13 κλαρινέτα, 7 άρπες! Μουσική για το σινεμά, για εκστρατείες προώθησης εταιριών τηλεπικοινωνιών, ντοκιμαντέρ, μουσική για την Διεθνής έκθεση της Λισαβόνα κ.α.

Στις εμφανίσεις του παρουσιάζει τα έργα του με διαφορετικές ενορχηστρώσεις και συχνά η φωνή παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διασκευές του. Είναι ο συγγραφέας του American Minimal music όπου παρουσιάζει την Αμερικάνικη σχολή της επαναλαμβανόμενης μουσικής και έργων των LaMonte Young, Terry Riley, Steve Reich και Philip Glass.

Είναι πολυγραφότατος με 50 άλμπουμ στο ενεργητικό του!

Τα άλμπουμ ορόσημα είναι το «Vergessen» (1982), το οποίο παρουσιάζει τα πρώτα ντουέτα γραμμένα από τον Mertens και το «Struggle for pleasure», που περιλαμβάνει το «Close cover», ένα από τα κλασικά του κομμάτια.

Τον Δεκέμβριο του 2003 κυκλοφόρησε το άλμπουμ του «Skopos». Μια ελληνική λέξη που περιέχει, μια "σειρά", "αγγίζοντας το στόχο" ή "μια μουσική γραμμή που ακολουθείται από τη μελωδία". Το άλμπουμ αναφέρεται στο τι μπορούμε να δούμε, τι μπορούμε να ακούσουμε εκτιμώντας ότι η βαθιά αντήχηση και οι τόνοι στις συνθέσεις αναφέρονται σε αυτό που δεν είναι προφανές, ή αντιληπτό, ή ευδιάκριτο.

To 2009 δημοσιεύτηκε το τριπλό cd του "music and film" με 50 κομμάτια αντιπροσωπευτικά του μουσικού του έργου που καλύπτουν 25 χρόνια κινηματογραφικής επένδυσης 21 ταινιών και ντοκιματέρ. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ημέρα Περιβάλλοντος

2010-06-06T14:10:00.006+03:00

είναι κάθε μέρα.

μην το ξεχνάμε!

Να αγαπάς την ευθύνη.

Να λες: "Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.

Άμα δε σωθεί εγώ θα φταίω"

Ν. Καζαντζάκης, Ασκητική

Colleen

2010-06-05T15:44:00.008+03:00

Η Cécile Schott ξεκίνησε να "φτιάχνει" μουσική με το όνομα Colleen το 2001. Το 2003 βγαίνει το ντεπούτο άλμπουμ της "Everyone alive wants answers". Oι λούπες ήταν χαρακτηριστικό των τραγουδιών της. Το άλμπουμ δέχτηκε καλές κριτικές. Στη διάρκεια των συναυλιών της παρήγαγε τους ήχους από το δίσκο της χρησιμοποιώντας ακουστικά όργανα, τα οποία έπαιζε με τη βοήθεια ηλεκτρονικών "πεταλιών", καθώς η ιδέα του laptop επί σκηνής της φαινόταν κοινότοπη. Το 2005 βγαίνει το αλμπουμ "The golden morning breaks", oλοκληρωτικά σχεδόν, με φυσικούς και όχι συνθετικούς ήχους. Το 2006 βγαίνουν τα άλμπουμ "Mort aux vaches" ("Death to the cows") και το "Colleen et les Boîtes à Musique" ("Colleen and the music boxes"), το οποίο είχε συνθέσει με μουσικά κουτιά. Το 2007 βγαίνει το τρίτο μεγάλο άλμπουμ της Colleen με έναν κάπως "επαναστατικό" ήχο για τη μουσική.

Η Colleen βαδίζει στα χνάρια του μινιμαλισμού, κρατώντας μία μαγική χροιά στον ήχο της. Ιδιαίτερα αγαπημένο το άλμπουμ "Colleen et les Boîtes à Musique", αφού είμαι λάτρης των μουσικών κουτιών.

Το Ι 'll read you a story είναι από αγαπημένα μου. Απολαύστε.

...Out Of nOise...

2010-06-01T10:42:00.004+03:00

...κάτι διαφορετικό...

...πιο πειραματικό... ατμοσφαιρικά μινιμαλιστικό...

R.Y.U.I.C.H.I... S.A.K.A.M.O.T.O

...Out Of nOise...

...στην συγκεκριμένη σύνθεση ο Sakamoto παίζει σε δύο πιάνο ταυτόχρονα...το ένα είναι συνδεμένο με έναν υπολογιστή και υπάρχει μια ηχητική μετατόπιση...κάτι σαν echo...η μελωδία είναι πολύ απλή...αν θέλετε μπορείτε να δείτε και αυτό το βιντεάκι, που εξηγεί πάρα πολλά για αυτό το θέμα...όπως επίσης και την οικολογική πλευρά αυτής της δουλειάς και των συναυλιών «Playing the Piano 2009», που ακολούθησαν με την παρουσίαση του νέου δίσκου «Οut Οf nΟise» όπως και της νέας συλλογής "Playing the Piano" [επίσης πολύ καλή]...

...w.w.w...

http://www.sitesakamoto.com/index.php

http://www.skmt09.com/

...ένα τελευταίο...live... :)

...ελπίζω να σας αρέσει η μουσική...δώστε της λιγάκι χρόνο...άκουσα τον δίσκο αρκετές φορές μέχρι να τον αγαπήσω πραγματικά...διότι και εγώ δεν είμαι συνηθισμένος σε αυτούς του ήχους...μου αρέσει όμως πολύ ο Ryuichi Sakamoto και ήθελα να ανακαλύψω αυτή την πιο πειραματική και μινιμαλιστική του πλευρά...από καιρό θέλω να κάνω αυτή την ανάρτηση...τελικά να που βρέθηκε η κατάλληλη στιγμή...
...ένα μεγάλο ευχαριστώ στις αγαπητές Νέλλη & Margo.

...e.n.j.o.y. .t.h.e. .m.u.s.i.c.!

***

MINIMALISMUS!

2010-05-28T07:40:00.019+03:00

Η Margo μας έβαλε στον κόσμο του μινιμαλισμού με έναν από τους πιό αντιπροσωπευτικούς μινιμαλιστές στον χώρο της μουσικής τον Φίλιπ Γκλας.

Η δική μου γνωριμία μαζί του έγινε μέσω της ταινίας-ντοκυμαντέρ "Koyaanisqatsi" μια ταινία που περιγράφει τον 20ό αιώνα μέσα από την μουσική του Philip Glass σε απόλυτη αρμονία με την εικόνα που τρέχει!

Σαν όρος η λέξη "μινιμαλισμός" περιγράφει μια κίνηση σε διάφορες τέχνες, κυρίως όμως στον χώρο των εικαστικών και της μουσικής, αλλά και της αρχιτεκτονικής και είναι μια από τις ισχυρότερες τάσεις σήμερα.

Στην ουσία περιγράφει ένα έργο από το οποίο έχει εκλείψει κάθε τι περιττό και υπάρχουν μέσα σε αυτό μόνο τα βασικά και αναγκαία στοιχεία.

Ξεκινά να υπάρχει σαν κίνημα στη Δύση τη μεταπολεμική εποχή και φτάνει να ανθίζει στη δεκαετία του 60 και του 70 σε ολόκληρον τον δυτικό κόσμο, φτάνοντας στις μέρες μας ίσως και στο απόγειό του.

Πρωτοπόροι καλλιτέχνες, συνδεδεμένοι με το ρεύμα του μινιμαλισμού είναι μεταξύ άλλων και οι Donald Judd, Agnes Martin, Robert Morris, και Frank Stella.

Στη μουσική τα μινιμαλιστικά έργα χαρακτηρίζονται απο μιά "επανάληψη της επανάληψης" όπως συνθέσεις των: Steve Reich, LaMonte Young, Philip Glass, John Adams, και Terry Riley, που είναι και οι κυριότεροι εκπρόσωποι του είδους.

Steve Reich, ο εγκεφαλικός!

Συνθέτης που έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα κρουστά και μάλιστα τα φυσικά, πολλά έργα του οποίου γράφτηκαν γι αυτά και ιδιαίτερα αγαπημένος από τους κρουστούς όλου του κόσμου. Γεννημένος στη Ν. Υόρκη, απέσπασε το 2009 το βραβείο Πoύλιτζερ για τη μουσική για το έργο του "Double Sextett".

John Adams ο επαναστάτης

Την Όπερα του Jon Adams "ο Νίξον στην Κίνα" είχαμε δει πρόσφατα και στην Αθήνα, σε συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ναι αυτής που τώρα την βρίσκουν αντιπαραγωγική λες και η τέχνη είναι εμπόρευμα...

O Adams, κάτοχος βραβείου Πούλιτζερ και αυτός, για το έργο του για τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου, αντλεί τη θεματολογία του και εμπνέεται από τα μεγάλα γεγονότα που χαρακτηρίζουν την εποχή μας!

Ο "μινιμαλισμός" σαν όρος έχει χρησιμοποιηθεί και καταχρηστικά για να περιγράψει οτιδήποτε γυμνό, οτιδήποτε έχει μόνο τα βασικά.

Σε ότι αφορά το σχέδιο, την αρχιτεκτονική και την διακόσμηση ο όρος χρησιμοιείται επίσης για να περιγράψει οτιδήποτε έχει κρατηθεί στα βασικά, δηλαδή εκείνα τα έργα που δεν τα επιβαρύνουν περιττά στοιχεία, αλλά αντίθετα συγκροτούνται μόνο από τα χρήσιμα. Το μινιμαλιστικό σχέδιο είναι βαθειά επηρρεασμένο από το παραδοσιακό Ιαπωνικό σχέδιο και την αρχιτεκτονική. Πιό παλιά κινήματα όπως το Ολλανδικό De Stijl υπήρξαν σημεία αναφοράς.

Arvo Paert ο αγαπημένος μου Εσθονός συνθέτης,

με τη μουσική που σε αγκαλιάζει σαν χάδι αγγέλου, ένας συνθέτης που το έργο του εμπνέεται συχνά από την θρησκεία. Ένας συνθέτης πολυγραφότατος, με έργα συμφωνικής μουσικής, εκκλησιαστικής, κοντσέρτων, μουσικής δωματίου, ιδιαίτερα αγαπημένος του "Kronos Quartett" κλπ

Στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο ο όρος "Μινιμαλισμός" χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα έργα και τα κείμενα του Samuel Beckett, τα φίλμ του Robert Bresson, το διηγήματα του Raymond Carver, αλλά ακόμα και στην αυτοκινητοβιομηχανία με τα μοναδικά σχέδια αυτοκινήτων του Colin Chapman.

photos by nelly

Philip Glass

2010-05-25T00:31:00.004+03:00

«Ενδιαφέρομαι πολύ για τους ανθρώπους που κοιτούν τον κόσμο και τον μεταμορφώνουν μέσα από τη δική τους πνευματική ανάπτυξη». Φιλίπ Γκλάς

Ο Φιλίπ Γκλάς γεννήθηκε στην Βαλτιμόρη στις 31 Ιανουαρίου του 1937. Ανακάλυψε την μουσική στο μαγαζί του πατέρα του, ο οποίος επισκεύαζε ραδιόφωνα. Έτσι ήρθε σε επαφή με τα κουαρτέτα του Μπετόβεν, τις σονάτες του Σούμπερτ, τις συμφωνίες του Σοστάκοβιτς και άλλα μουσικά ακούσματα.

Όταν ήταν έξι χρονών ξεκίνησε μαθήματα μουσικής, στα εφηβικά του χρόνια μετακόμισε στο Σικάγο, όπου και σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία στο εκεί πανεπιστήμιο και όταν ήταν 19 ετών μετακόμισε στην Νέα Υόρκη όπου φοίτησε στη σχολή Τζούλιαρντ από τις μεγαλύτερες μουσικές σχολές στον κόσμο. Σε ηλικία 23 ετών μετακόμισε στο Παρίσι. Εκεί δούλεψε διασκευάζοντας την Ινδική μουσική του Ραβί Σανκάρ έτσι ώστε να είναι προσιτή στους μουσικούς της Δύσης. Ο ίδιος ο Φιλίπ Γκλας αναγνωρίζει ότι επηρεάστηκε βαθιά από τον Ραβί Σανκάρ και την αντίληψή του για την ινδική μουσική, μουσική διαλογισμού και περισυλλογής.

Στην συνέχεια ταξίδεψε στην Βόρεια Αφρική, την Ινδία , και το Θιβέτ και αφού επέστρεψε στην Νέα Υόρκη άρχισε το πραγματικό συνθετικό του έργο, εισάγοντας ήχους της Ανατολής στη μουσική του. Στα ταξίδια του αυτά όμως άλλαξε κάτι πολύ πιο βαθύ από την μουσική του αντίληψη. Άλλαξε ο ίδιος του ο εαυτός και ο τρόπος που έβλεπε τον κόσμο και την ίδια την ζωή.

Κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Ινδία το 1966 συνάντησε μια κοινότητα με 100.000 εξόριστους κατοίκους του Θιβέτ. Ο ίδιος λέει: « Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με εκείνη την κουλτούρα και εκείνη την μουσική… Ήταν ένα πραγματικό σοκ για εμένα… Πόρτες που δεν είχαν ανοίξει, ξαφνικά άνοιξαν.» Έγινε Βουδιστής και διατήρησε επαφή με τους εξόριστους από το Θιβέτ όπως επίσης και με τον Δαλάι Λάμα.

Ο Φιλίπ Γκλας ήταν από τους πρωτοπόρους του κινήματος του μινιμαλισμού στη μουσική.
Ο μινιμαλισμός αφορά στη συνεχή επανάληψη σύντομων μουσικών μοτίβων με απλό αρμονικό ιδίωμα, ακραία οικονομία μέσων και μεγάλη αυστηρότητα!

Το 1976 δημιούργησε την όπερα σταθμό στην καριέρα του «ο Αϊνστάιν στην παραλία». Η όπερα αυτή θεωρείται σημείο σταθμός στην μουσική θεάτρου του 20ου αιώνα. Στη συνέχεια Ο Γκλάς έκανε την όπερα αυτή μέρος μιας τριλογίας, δημιουργώντας δύο ακόμα όπερες την «Satyagraha» όπερα σχετικά με την ζωή του Μαχάτμα Γκάντι στη Νότια Αφρική και τον «Akhnaten», που βασίζεται στην 18η δυναστεία του Αιγυπτίου Φαραώ Ακενατών. Χρησιμοποιεί το ιερό κείμενο της Αρχαίας Ινδίας και τα Σανσκριτικά. Με αυτό τον τρόπο μεταβιβάζει στους ακροατές του το μήνυμα των αρχαίων αυτών πολιτισμών και τη φιλοσοφία τους, τον τρόπο που έβλεπαν τον κόσμο και τον άνθρωπο, τις δοξασίες τους για τη ζωή. Πολιτισμούς πολύ παλιούς, που ήξεραν να ζουν σε συμφωνία με το σύμπαν και να οδηγούν τον άνθρωπο στο να γνωρίσει τον εαυτό του και την ευτυχία.

Έχει συνθέσει πάνω από 20 όπερες, οκτώ συμφωνίες, δύο κοντσέρτα για πιάνο και κοντσέρτα για βιολί, timpani, κουαρτέτο σαξοφώνων και ορχήστρα, soundtracks, κουαρτέτα εγχόρδων και ένα μεγάλο αριθμό έργων για πιάνο και όργανο.

πηγή εδώ

acoustic..alchemy

2010-05-20T00:12:00.002+03:00

...μόνο λίγη μουσική από τους Acoustic Alchemy...
...όταν τους ακούω μου φτιάχνει την μέρα...
...και όπως πολύ καλά είπε η kaya έχουμε ανάγκη για αλλαγή διάθεσης...
...επιστροφή στην αισιοδοξία...

;-)

http://www.acoustic-alchemy.net

http://en.wikipedia.org/wiki/Acoustic_Alchemy

...enjoy the music...enjoy life! :)

Penguin Cafe Orchestra

2010-05-17T16:32:00.005+03:00

Αυτές τις μέρες χρειαζόμαστε ήχους αισιόδοξους! Μας βοηθάνε νομίζω να πάμε ένα βήμα παρακάτω! Μοιράζομαι μαζί σας ένας ήχο που άκουσα στον Πεταλάκη και αισθάνομαι πως είναι αυτό που θα με πάει παρακάτω! Το αφιερώνω με όλη μου την αγάπη στη Margo που στις δύσκολες μέρες φυλάει το μουσικό μας οχυρό με πίστη και συνέπεια!

Pernguin Cafe Orchestra - Music for a found harmonium

Yes I Do

2010-05-13T18:50:00.005+03:00

Έχουμε μιλήσει για τη Μόνικα σε παλαιότερο post.
Eπέστρεψε στις 10 Μαΐου με καινούργιο δίσκο και την πρώτη μεγάλη της
καλοκαιρινή συναυλία την Τετάρτη 16 Ιουνίου στο Θέατρο Λυκαβηττού.

Χάρηκα με την πολύ καλή δουλειά της που ήρθε σε αυτή τη χρονική συγκυρία.

Στην Ελλάδα δεν γκρεμίζονται όλα, κάποιοι συνεχίζουν να δημιουργούν!

Θα ακούσουμε από το νέο της δίσκο το "Ca Commence Bien"

ένα παλιό τραγούδι της που ηχογραφήθηκε σε αυτό το δίσκο...

....και το "Yes I Do" το Ελληνικό στοιχείο του δίσκου.

Καλό βραδάκι σε όλους!

dancing in the dark

2010-05-10T15:11:00.001+03:00

...άκουσα το Σάββατο στο radioblogspot από τον Επίκουρο..

"Δεν σκέφτομαι όλη αυτή τη δυστυχία, μα την ομορφιά που ακόμη υπάρχει..

γιατί η ζωή πραγματικά είναι όμορφη όταν θέλουμε να την βλέπουμε όμορφη.."

Δεν γίνεται να προχωρήσουμε άλλο σκυμμένοι από την ασχήμια

με ψηλά το κεφάλι μπορούμε να πορευτούμε ακόμη και στο σκοτάδι.... γι αυτό..

"Dancing in the dark" με τον Bruce Sprigsteen

I get up in the evening, and I ain't got nothing to say

I come home in the moring, I go to bed feeling the same way

I ain't nothing but tired, man I'm just tired and bored with myself

Hey there baby, I could use just a little help

You can't start a fire, you can't start a fire without a spark

This gun's for hire even if we're just dancing in the dark

Message keeps getting clearer, radio's on and I'm moving round the place

I check myself out in the mirror I wanna change my clothes my hair my face

Man I ain't getting nowhere just sitting in a dump like this

There's something happening somewhere baby I just know that there is

You sit around getting older there's a joke here somewhere and it's on me

I'll shake this world off my shoulders come baby this laughs on me

Stay on the streets of this town and they'll be carving you up alright

They say you got to stay hungry hey baby I'm just about starving tonight

I'm dying for some action I'm sick of sitting 'round here trying to write this book

I need a love reaction come on now baby give me just one look

Προσευχή

2010-05-09T09:18:00.002+03:00

Να προσέχεις.. μαμά

ΠΕΝΤΕ ΜΑΪΟΥ 2010

2010-05-07T00:47:00.004+03:00

Για τις τέσσερις ψυχές...

Requiem Verdi: Lacrimosa