Out of time - R.E.M.

     Τριάντα χρόνια από το ιστορικό album των R.E.M. "Out of time" που έφτασε πολύ ψηλά και όχι άδικα. Αγαπημένο τραγούδι από το album, που χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα 100 καλύτερα album όλων των εποχών, το "losing my religion" με ένα βίντεο εμπνευσμένο από τον Caravagio!

Το παπάκι

 

     Τριάντα τρία χρόνια από τον θάνατο του Νικόλα Άσιμου. Του αντισυμβατικού, ανένταχτου, αυθεντικού, ελεύθερου πια, Νικόλα Άσιμου. Πολύτιμη κληρονομιά τα τραγούδια του να επιβεβαιώνουν τον απίστευτο πλούτο αυτού του ανθρώπου. Ίσως ο κόσμος θα έπρεπε να είναι αλλιώτικος τόσο, ώστε να μπορούσε να τον αντιληφθεί ως αξία και όχι ως περιθώριο...

      Ένα από τα πιο συγκινητικά ελληνικά τραγούδια που έχουν γραφτεί είναι "το παπάκι" . Το τραγούδι αυτό αποτελεί νανούρισμα του Άσιμου που ψιθύριζε στην κόρη του την "Νουνού" του πριν κοιμηθεί. Ο μουσικός δεν είχε σκοπό να το ηχογραφήσει, καθώς ήταν προσωπικό.  Η Χάρις Αλεξίου ήταν αυτή που τον έπεισε να το κάνουν πρόβα στο στούντιο. 

Όπως γράφει και στο βιβλίο του, ο Γ. Αλαμάνης για την ζωή του Άσιμου, Αλεξίου και Άσιμος έκαναν πρόβα και ο ηχολήπτης Γιάννης Παπαϊωάνου, ηχογραφούσε διακριτικά. Στα μέσα της πρόβας, ο Νικόλας άνοιξε την πόρτα στο στούντιο, μπήκε, πήρε ένα ζευγάρι ακουστικά το οποίο προσπάθησε ανεπιτυχώς να ενεργοποιήσει και περιφερόταν στο δωμάτιο. Στα ακουστικά που φορούσε η Αλεξίου, ο ήχος από την κιθάρα είχε μια ελάχιστη διαφορά δευτερολέπτων από αυτόν που άκουγε ο Άσιμος.

Όταν λοιπόν έφτασε το δεύτερο μέρος του νανουρίσματος, ο Νικόλας, ακούγοντας την κιθάρα απ' έξω άρχισε να τραγουδάει όπως ήθελε μαζί της, δίχως να πλησιάσει το μικρόφωνο. Γι' αυτόν τον λόγο η φωνή του δεν ακούγεται σε όλα τα σημεία του τραγουδιού. 

Η στιγμή ήταν πολύ φορτισμένη και συγκινητική. Ο Άσιμος βουρκωμένος τραγουδούσε "για την πάρτη του" χωρίς να τον ενδιαφέρει αν ακούγονταν, απλά ένιωθε και το έκανε. Όλο το τραγούδι έχει διάρκεια 3 λεπτά και 16 δεύτερα, στα οποία ο Νικόλας ακούγεται μόλις 1 λεπτό και κάτι δευτερόλεπτα στο τέλος. Η μόνη παρέμβαση στο τελικό αποτέλεσμα ήταν η προσθήκη μόνο μιας δεύτερης κιθάρας από τον Θανάση Μπίκο. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο αυθεντικό, τόσο ατόφια συναισθηματικό... απόλυτη μαγεία. 

Η ιστορία του τραγουδιού είναι από εδώ!

Ryuichi Sakamoto: Playing the Piano for the Isolated

Ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία... 

μουσική για την απομόνωση από τον Ryuichi Sakamoto και  με καλεσμένο τον Hidejiro Honjoh που παίζει Tsugaru  shamisen παραδοσιακό όργανο της Ιαπωνίας. Μία μουσική συνάντηση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσον αφορά τον πειραματισμό, δίνοντας έμφαση στο ηχόχρωμα και όχι μόνο. Ο Ryuichi Sakamoto τολμά συνεργασίες που μας οδηγούν σε νέα μη χαρτογραφημένα εδάφη, διατηρώντας παράλληλα μια έντονη εστίαση στα μεμονωμένα οράματα κάθε συνεργασίας....

Και μια ευχή... να πάνε γι' αυτόν όλα καλά ώστε... "να κάνει μουσική λίγο περισσότερο". 

Of Monsters And Men

 Τα μουσικά ταξίδια επιτρέπονται. Χωρίς δεύτερη σκέψη,

φύγαμε για Ισλανδία και....   "Of Monsters And Men"!

"love love love"

"dirty pows"

Oh Winter!

 

White Winter Hymnal by Fleet Foxes

Lonesome George

D.B.

 Έχουν γραφτεί τόσα καταπληκτικά κείμενα γι αυτόν. Εδώ μόνο η μουσική του, να ξυπνήσει από το λήθαργο τη σιωπή της σιωπής (μας).......

.

.

.

.

.

Οι Κέλτες και η μουσική

H Ιρλανδία είναι μία από τις χώρες που έχει άμεση σχέση με την Κέλτικη κουλτούρα.

Οι Κέλτες ήταν λαός που ζούσε αρμονικά με τη Φύση από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα. Η ίδια τους η ζωή εξαρτιόταν από τη φύση και αυτήν εξυμνούν στα τραγούδια και στη μουσική τους. Σ’ αυτό συνετέλεσε η παγανιστική θρησκεία των Κελτών. Ο παγανισμός είναι μια θρησκεία η οποία προσεγγίζει την έννοια της ύπαρξης μέσω της φύσης και όχι μέσω κάποιας θεότητας. Περιέχει πολλά μυθολογικά στοιχεία όπως ύπαρξη φανταστικών όντων… μονόκεροι, δράκοι, νεράιδες και ξωτικά, συνυπάρχουν με τους ανθρώπους, κρατώντας την ισορροπία μεταξύ πνευματικού και υλικού κόσμου.

δανεισμένη από εδώ

Η Κέλτικη κουλτούρα χωρίζεται σε έξι κέλτικες φυλές, οι οποίες είναι χωρισμένες σε δύο ομάδες ανάλογα με το γλωσσικό ιδίωμα. Οι φυλές Q-Celtic: Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι, Γαλάτες και Μαννίν(Manx). Οι φυλές P-Celtic: Βρετανοί, Ουαλλοί και Κορνουάλιοι. Οι διαφορές τους είναι πολύ μεγάλες και ξεκινούν από την ίδια την τονική έκταση που χρησιμοποιούσαν. Εξελίχθηκαν με τα χρόνια και λόγω της πολυπλοκότητάς τους αναμείχθηκαν με άλλα ήδη μουσικής όπως house, trance, hip hop έως punk, rock και metal τα οποία είδη εντάσσονται στην κατηγορία Celtic fusion.

Mε τον όρο αυτό εννοούμε το πάντρεμα της παραδοσιακής κέλτικης μουσικής με όλα τα είδη μουσικής και πρωτοεμφανίστηκε στην Νότιο Αμερική στις αρχές της αποικιοκρατικής περιόδου. Συχνά αναφερόμαστε σε αυτές τις μουσικές ως root music ή all time classic.

Οι Flook ήταν Ιρλανδική μπάντα που έπαιζε ενόργανη παραδοσιακή μουσική.

Τα πέντε μέλη της έπαιζαν φλάουτο, ακκορντεόν, ξύλινο φλάουτο, μπουζούκι, μπάντζο, μαντολίνο, κιθάρα, tin whistle (κάτι μεταξύ πίκολο φλάουτο και φλογέρας) και το χαρακτηριστικό bodhrán!

Οι Lunasa από το 1997 έως και σήμερα με εφτά albums στο ενεργητικό τους..





 Οι Clannad ένα ροκ/φολκ Ιρλανδικό συγκρότημα από το οποίο ξεκίνησε την καριέρα της η Enya.

Εδώ βρήκα δείγματα από τον μαγικό ήχο της Κελτικής άρπας στην ιστοσελίδα της Clair Hamilton..

Τέλος οι Flogging Molly που δημιουργήθηκαν από τον Ιρλανδό Dave King στον Λος Άντζελες όπου βρέθηκε ως ενήλικας. Η μπάντα είναι μία μείξη πανκ ροκ και παραδοσιακής Ιρλανδικής μουσικής.

 υ.γ. Οι Ιρλανδοί, αν κρίνω από τις παραδοσιακές πάντες που ανακάλυψα μέσα στο διαδίκτυο και που πλαισιώνονται πάντα από νέους καλλιτέχνες, αγαπούν πολύ την μουσική τους παράδοση και την εξελίσσουν ώστε να έχει πάντα κάτι νέο να πει. Παραδοσιακά όργανα με ιδιαίτερο ήχο, ατμοσφαιρική ή με γρήγορους ρυθμούς.. η μουσική παραμένει κομμάτι της εθνικής τους ταυτότητας και ιστορίας!

The Dubliners

Παραμένουμε στην Ιρλανδία  με τους Dubliners και το Dirty Οld Τown!

Η φολκλορική μπάντα των Dubliners Ιδρύθηκε το 1962 και το 2012 γιόρτασε τα 50 χρόνια μαζί. Τον ίδιο χρόνο ανακοινώθηκε και η διάλυσή της, μετά από τον θάνατο του Barney McKenna ενός από τα ιδρυτικά μέλη της μπάντας.

Το "The Rocky Road to Dublin"   

και το "Raglan Road" με τον Luke Kelly (1940-1984) ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Dubliners..




On Raglan Road of an autumn day / I saw her first and knew 

 That her dark hair would weave a snare / That I might one day rue  

I saw the danger and I passed / Along the enchanted way  

And said let grief be a fallen leaf / At the dawning of the day

On Grafton Street in November / We tripped lightly along the ledge

 Of a deep ravine where / an be seen The worth of passion's pledge 

 The Queen of Hearts still making tarts / And I not making hay 

Oh I loved too much and by such by such / Is happiness thrown away

I gave her gifts of the mind / I gave her the secret signs

 Known to the artists who have known / The true gods of sound and stone 

 And word and tint I did not stint / I gave her poems to say 

 With her own name there And her own dark hair / Like clouds over fields of May

On a quiet street where old ghosts meet / I see her walking now 

 Away from me so hurriedly / my reason must allow 

 That I had loved not as I should / A creature made of clay

 When the angel woos the clay / He'll lose his wings at the dawn of day 

Kilkelly

To Kilkelly είναι ένα Ιρλανδικό τραγούδι των αδελφών Steven & Peter Jones. Βασίστηκε στα γράμματα του προ προ πάππου τους Briant Hunt προς τον γιο του John. Ο Βriant ήταν αναλφάβητος έτσι ο τοπικός δάσκαλος ο οποίος ήταν φίλος με τον John, ανάλαβε να γράψει τις επιστολές του πατέρα προς τον γιο.

Kilkelly, Ireland, 18 and 60, my dear and loving son John
Your good friend the schoolmaster Pat McNamara's so good
As to write these words down.
Your brothers have all gone to find work in England,
The house is so empty and sad
The crop of potatoes is sorely infected,
A third to a half of them bad.
And your sister Brigid and Patrick O'Donnell
Are going to be married in June.
Your mother says not to work on the railroad
And be sure to come on home soon.

Kilkelly, Ireland, 18 and 70, dear and loving son John
Hello to your Mrs and to your 4 children,
May they grow healthy and strong.
Michael has got in a wee bit of trouble,
I guess that he never will learn.
Because of the dampness there's no turf to speak of
And now we have nothing to burn.
And Brigid is happy, you named a child for her
And now she's got six of her own.
You say you found work, but you don't say
What kind or when you will be coming home.

Kilkelly, Ireland, 18 and 80, dear Michael and John, my sons
I'm sorry to give you the very sad news
That your dear old mother has gone.
We buried her down at the church in Kilkelly,
Your brothers and Brigid were there.
You don't have to worry, she died very quickly,
Remember her in your prayers.
And it's so good to hear that Michael's returning,
With money he's sure to buy land
For the crop has been poor and the people
Are selling at any price that they can.

Kilkelly, Ireland, 18 and 90, my dear and loving son John
I guess that I must be close on to eighty,
It's thirty years since you're gone.
Because of all of the money you send me,
I'm still living out on my own.
Michael has built himself a fine house
And Brigid's daughters have grown.
Thank you for sending your family picture,
They're lovely young women and men.
You say that you might even come for a visit,
What joy to see you again.

Kilkelly, Ireland, 18 and 92, my dear brother John
I'm sorry that I didn't write sooner to tell you that father passed on.
He was living with Brigid, she says he was cheerful
And healthy right down to the end.
Ah, you should have seen him play with
The grandchildren of Pat McNamara, your friend.
And we buried him alongside of mother,
Down at the Kilkelly churchyard.
He was a strong and a feisty old man,
Considering his life was so hard.
And it's funny the way he kept talking about you,
He called for you in the end.
Oh, why don't you think about coming to visit,
We'd all love to see you again.

Peter Jones  

Με αυτό το τραγούδι ξεκινάει ένα μουσικό ταξίδι ανά τον κόσμο. Πρώτος σταθμός η Ιρλανδία.  Έπεται συνέχεια...

We Shall Overcome

Το "We Shall Overcome" είναι ένα τραγούδι διαμαρτυρίας που έγινε βασικός ύμνος του Αφροαμερικάνικου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων 1955-1968. Προέρχεται από το gospel "I'll Overcome Someday", του Αφροαμερικανού συνθέτη Charles Albert Tindley. Το τραγούδι συνδέθηκε με το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων από το 1959 εκφράζοντας την μη βίαιη πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Η Joan Baez το τραγούδησε σε συλλαλητήρια, λαϊκά πανηγύρια, συναυλίες και βοήθησε να το κάνει ευρέως γνωστό. Με την άνοδο του στο προσκήνιο, το τραγούδι, και τα τραγούδια που βασίζονται σε αυτό, έχουν χρησιμοποιηθεί σε μια ποικιλία από διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο.  

Μία ακόμη ερμηνεία με τον Bruce Springsteen





Τέτοια τραγούδια όμως τα προτιμώ από πολλές φωνές μαζί.
Σαν μία αλλά με χρώματα πολλά!

EL SISTEMA - ΣΩΖΟΝΤΑΣ ΖΩΕΣ!

Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης. Φτώχεια είναι το να αισθάνεσαι Κανένας, το να στερείσαι ταυτότητας. Η μουσική, το να είσαι πρωταγωνιστής σε μια ορχήστρα, το να παίζεις, να τραγουδάς, δημιουργεί στο παιδί μια αυτοεκτίμηση, μια υγιή και ωραία περηφάνια που το βγάζει από τη φτώχεια. Γιατί το παιδί με το που παίρνει το μουσικό του όργανο, παύει αμέσως να είναι φτωχό. Ένα παιδί με ένα βιολί δεν είναι φτωχό! Γιατί το βιολί το οδηγεί σε ένα δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου." 

 Jose Antonio Abreu Ιδρυτής του EL SISTEMA

Ένα ντοκιμαντέρ από τον ΕΞΑΝΤΑ και τον Γιώργο Αυγερόπουλο!

Tετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013, 23:00 - ΝΕΤ 

στον Γκιώνη..

Με μια δική του φωτογραφία από τα μέρη που περπάτησε.. 

με μουσική που αγάπησε πολύ...

...στον Γκιώνη που έφυγε τόσο αναπάντεχα από κοντά μας...

μας ράγισες την καρδιά φίλε μου...

καλό σου ταξίδι..... 

Ένα ακόμα αντίο. Δημήτρης Μητροπάνος 1948- 2012

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία

πώς η ιστορία γίνεται σιωπή...

Καλό ταξίδι... 

αγαπάω κι αδιαφορώ

Αγαπάω κι αδιαφορώ

και κρατάω τον κατάλληλο χορό

το λοιπόν θα αγαπάω και μένα

όπως εσένα

Μην παρανοείς τα λόγια που 'χω πει
είναι η πιο απλή του κόσμου συνταγή
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν' πανάκριβο σ' το λέω ν' αγαπάς

Κοίτα με στα μάτια με υπομονή

διώξε του άλλου κόσμου την επιρροή

νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς

είν' πανάκριβο σ' το λέω ν' αγαπάς

Αγαπάω κι αδιαφορώ

και μαζί σου το 'χω μάθει και αυτό

παραδόξως ν' αγαπάω και μένα

όπως εσένα.....

....................

Αγαπάω κι αδιαφορώ

κι έχω φτιάξει έναν καινούργιο εαυτό

τώρα πια με αγαπάω και μένα

όπως εσένα

Στίχοι: Νικόλας Άσιμος

Μουσική: Νικόλας Άσιμος

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

De Cara a la Pared / face to the wall

De cara a la pared / Facing the wall

Se para la ciudad / It is for the city

Llorando / in tears

Y no hay más, / And there is,

Muero quizás / perhaps die

Ha! Dónde estás / Ha! Where are you

Soñando / dreaming

De cara a la pared / Facing the wall

Se quema la ciudad / It burns the city

Soñando / dreaming

Sin respirar / not breathing

Te quiero amor / I love love

Te quiero amor / I love love

Rezando / praying

De cara a la pared / Facing the wall

Se hunde la ciudad / The city is sinking

Rezando / praying

Santa María / Santa Maria.....

Θόδωρος Αγγελόπουλος 1935-2012

"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας Είμαι επισκέπτης Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά κι έπειτα δεν μου ανήκει Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι" Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε Ότι δεν έχω καν όνομα Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω Ξεχάστε με στη θάλασσα Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία." (ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

stand by me

"Ι'm not alone" by Marius Romila

Για τη δεύτερη ημέρα του χρόνου ..... stand by me..

η κλασική εκδοχή με τον Marvin Kaye

η Pop εκδοχή με την Tracy Chapman

η Roc με U2 και Bruce Springsteen

και όταν ενώνονται οι φωνές όλου του κόσμου η καλυτερότερη!!!! :-)

Καλή χρονιά!

Νεφέλη Λιούτα

Στους πρώτους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού τραγουδιού που διοργάνωσε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου στη Στέγη Γραμμάτων και τεχνών, ακούστηκαν αξιόλογες δουλειές. Μία από αυτές όπου τελικά μοιράστηκε και το πρώτο βραβείο με την Κατερίνα Φωτεινάκη ήταν η δική μας Νεφέλη Λιούτα, με τραγούδια από το πρώτο ολόδικό της album "Τα μολύβια -κομάντος". Χαρακτηρίστηκε παραμυθένια, αέρινη, εξωπραγματική.. σίγουρα ένα ξεχωριστό κορίτσι που ξεκίνησε δυναμικά,  χαρίζοντάς μας τον δικό της κόσμο μέσα από τον ήχο, τον στίχο και την αιθέρια φωνή της.

Διαβάζοντας σήμερα μία συνέντευξή της στον Πάνο Μιχαήλ, μου επιβεβαίωσε την  αίσθηση που είχα, πως όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν την Νεφέλη ο κόσμος θα γίνεται πιο φωτεινός, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε σκοτεινή ιστορική συγκυρία. 

Να σημειώσουμε πως πήρε και εύφημο μνεία καλύτερου στίχου για το τραγούδι «Του περήφανου».

«Σ’ αυτούς που θα με ψάξουν

μες στη νύχτα

με τα μαύρα παλτά και το κρύο στ’ άδεια μάτια

μην κοιτάξεις τ’ άδεια μάτια, μάνα

Γιατί λύγισα στην πόλη

με τσακίσαν τα σπαθιά

οι αγέλαστες μέρες»

Καλή συνέχεια Νεφέλη!

Ευχές για Καλύτερη Χρονιά σε όλο τον κόσμο!!!!!!!

Καλά Χριστούγεννα!

Ευχές για χαρούμενα, φωτεινά Χριστούγεννα!