Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις για το συμβόλαιό μου σε
τούτο τον blogoτόπο και αλεπάλληλες απαιτήσεις του blogόκοσμου...
Να 'μαι κι εγώωωω!
(κοκκίνισμα μάγουλου, μόνο δεξιού, μην το παρακάνουμε)
Πολύ χαίρομαι που είμαι εδώ! Βάζω τσάι, χαμογελώ κλείνω τα μάτια
και ξεκινάω το καινούριο μου ταξίδι!
Αφού ο αέρας τις τελευταίες μέρες συνεπήρε τα κορίτσια-συνεργάτιδες-
είπα να βάλω στο πικ απ ένα κομμάτι από την ταινία "The piano"
σε σκηνοθεσία της Jane Campion,
που όταν στα μικράτα μου την είχα πρωτοδεί
με είχε συγκλονίσει και η μουσική και η ταινία.
Συνθέτης ο γνωστός σε όλους βρετανός Michael Nyman
(κλαπ κλαπ κλαπ), ο οποίος δίαβασα και έμαθα (τώρα μόλις) πως,
παράλληλα με το να γράφει κάποια αριστουργήματα είναι επίσης
performer, συντάκτης, μουσικολόγος, φωτογράφος και παραγωγός ταινιών.
Που τα προλαβαίνει όλα αυτά;
Γιατί δεν κάθεται ο άνθρωπος!
Κοίτα για πόσες ταινίες έχει γράψει μουσική!
Δεν τις λες και λίγες!
Sound of silence σου λέει μετά...
Βάζω μια μονωτική ταινία στο στόμα και σας αφήνω να απολαύσετε
τα λόγια της σιωπηλής πρωταγωνίστριας. Καλώς σας βρήκα!
* Η ταινία κέρδισε τρία από τα οκτώ oscar που είχε πρωταθεί. Πρώτου γυναικείου για την εκπληκτική, και επίσης πιανίστρια, Holly Hunter, δεύτερου γυναικείου για τη μοναδική πιτσιρίκα τότε Anna Paquin και καλύτερου σεναρίου για τη σκηνοθέτη Jane Campion!
