Mar 30, 2010

strange fruit


Θα ήθελα να συνεχίσω με κάτι χαρούμενο όμως η διάθεση κάθε άλλο παρά καλή είναι. Αλλιώτικο Πάσχα ετούτο, αλλιώτικοι καιροί. Μοιάζει σαν να έχουν πέσει οι μάσκες, λες και το κακό πήρε τους δρόμους, δεν κρύβεται πια. Η μουσική πάντα λυτρωτική πολύ περισσότερο στις δύσκολες στιγμές.
Το τραγούδι που μου ήρθε στο μυαλό είναι το “strange fruit” το οποίο είχε παρουσιάσει η Maria Jose σε ανάρτησή της αρκετά παλαιότερα. Αντιγράφω μέρος από την εξαιρετική παρουσίαση της ιστορίας του τραγουδιού…

*Υπάρχουν κάποια τραγούδια που αντέχουν στη φθορά του χρόνου. Πολλές φορές κουβαλάνε από πίσω τους ολόκληρη ιστορία που συντηρεί την αίγλη τους και τα καθιστά σύμβολα. Ένα τέτοιο τραγούδι που με κάνει να ανατριχιάζω κάθε φορά που το ακούω, είναι το «Strange fruit».

Here is a fruit for the crows to pluck,
For the rain to gather, for the wind to suck,
For the sun to rot, for the trees to drop,
Here is a strange and bitter crop.



Γράφτηκε αρχικά ως ποίημα από τον Abel Meeropol, έναν Εβραίο καθηγητή γυμνασίου του Μπρονξ, ο οποίος εμπνεύστηκε το ποίημα από μια φωτογραφία του Lawrence Beitler. Η φωτογραφία έδειχνε το λυντσάρισμα δύο μαύρων, του Thomas Shipp και του Abraham Smith, στο Marion της Indiana. Ο Meeropol εξέδωσε το ποίημα το 1936 χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Lewis Allan. Έγραψε μόνος του τη μουσική και το τραγούδι πρωτοπαρουσιάστηκε στο Madison Square Garden το 1939, από τον ίδιο, τη γυναίκα του και τη μαύρη τραγουδίστρια Laura Duncan.

Η τραγουδίστρια όμως που έκανε το τραγούδι θρύλο ήταν αναμφισβήτητα η Billie Holiday, η οποία το τραγούδησε για πρώτη φορά στο Café Society, το 1939. Η ηχογράφηση του τραγουδιού συνάντησε στην αρχή πολλά εμπόδια, αφού οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, όπως η CBS και η Columbia, αρνήθηκαν να το εντάξουν στις ετικέτες τους. Τελικά, η Billie Holiday το ηχογράφησε με την Commodore δύο φορές, το 1939 και το 1944. Στις εμφανίσεις της η Billie Holiday τραγουδούσε πάντα το Strange fruit. Μόλις το τραγούδι ξεκινούσε, τα γκαρσόνια σταματούσαν κάθε δουλειά, τα φώτα έσβηναν και μόνο ένα μικρό φως φώτιζε τη Billie. Ερμήνευε το τραγούδι με τα μάτια κλειστά σα να προσευχόταν και σχεδόν κάθε φορά, στο τέλος έκλαιγε*.
Τη συνέχεια μπορείτε να την διαβάσετε εδώ!



Και εδώ η ερμηνεία του strange fruit από την Nina Simone..




Καλό Πάσχα θα σας ευχηθώ.. ανάταση και φως στις ψυχές μας..

Mar 28, 2010

Η μουσική της ψυχής

Σήμερα θα ήθελα να κάνω μία μικρή ανατροπή στο blog μας. Ας μου το συγχωρέσουν οι αγαπητές μου συνεργάτιδες. Θέλω να αναφερθώ σε ένα είδος μουσικής που μου άρεσε από μικρό παιδί, κυρίως στην πιο μοντέρνα εκδοχή αρχικά, αλλά στην συνέχεια μου δημιούργησε την περιέργεια να ψάξω πιο πολλά στοιχεία για την προέλευση του. Νομίζω δεν υπάρχει άνθρωπος που σε κάποια στιγμή της ζωής του να μη έχει ακούσει έστω ένα τραγούδι της Soul μουσικής. Προσωπικά πιστεύω ότι τα τελευταία 50 χρόνια η Soul επηρέασε πολύ έντονα την σύγχρονη μουσική και βρίσκουμε στοιχεία της παντού. Η Soul εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας το ΄50 μέσα από δύο είδη μουσικής της μαύρης κουλτούρας, το Gospel και το Rhythm & Blues. Με τον όρο Γκόσπελ (gospel=ευαγγέλιο) αναφερόμαστε στη μουσική των μαύρων της Αμερικής, η οποία προήλθε από την παράδοση της εκκλησιαστικής λειτουργίας προτεσταντικών εκκλησιών και αναπτύχθηκε γύρω στα 1870, με σαφείς μουσικές επιρροές από τα σπιρίτσουαλς και τα μπλουζ. Το Rhythm and Βlues, συχνά ως σύντμηση R&B, είναι ένα δημοφιλές είδος αφρο-αμερικάνικης μουσικής που ανάγεται στη δεκαετία του 1940. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τις δισκογραφικές εταιρίες για να περιγράψει ηχογραφήσεις που απευθύνονταν στο αστικό αφρο-αμερικανικό αγοραστικό κοινό. Το 1930 αντικατέστησε τον ρατσιστικό όρο "Race Music". Η λευκή παραλλαγή αυτού του είδους μουσικής είναι το ροκ ν ρολ. Μέσα από όλο αυτό, και επειδή υπάρχουν πάρα πολλά παρακλάδια της Soul, θα ήθελα απλά να παρουσιάσω μερικά αγαπημένα κλασσικά τραγούδια. Στο μέλλον θα επανέλθω με άλλες ενότητες πιο ειδικές. Πάμε να ακούσουμε υπέροχες μουσικές...είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα χορέψουν σήμερα... :) ...ξεκινώ με την «Βασίλισσα της Soul»... 


 

 ...σειρά έχει ο εξαιρετικός Marvin Gaye [...στο player μας: I Heard It Through The Grapevine...a capella version...και στο παρακάτω βιντεάκι την κανονική εκτέλεση]
 

 
 ... James Brown ...όπου υπάρχει Βασίλισσα υπάρχει και Βασιλιάς

   

 ...ο τόσο γλυκός μας Stevie Wonder 

 

...η υπέροχες Martha Reeves & The Vandellas 

   

 ...οι καταπληκτικοί Temptations...

Mar 25, 2010

MODREC στον ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ





Οι Modrec είναι ελληνικό συγκρότημα με αγγλικό στίχο,
που ανήκει στην indie σκηνή.

Δημιουργήθηκαν τον Ιούνιο του 2001 στην Αθήνα
από τον Δημήτρη Αρώνη στην κιθάρα και τα φωνητικά,
τον Κώστα Χαλιώτη στα ντραμς
και τον Λάμπη Κουντουρογιάννη στην κιθάρα και φωνητικά επίσης.
Αργότερα προσχώρησε στο γκρουπ και ο Γιώργος Μπουλντής (το 2005) στο μπάσσο.


Στις 15 Απριλίου, ημέρα Πέμπτη παρουσιάζουν το νέο τους άλμπουμ


στον "Σταυρό του Νότου", στην κεντρική σκηνή.

Σήμερα το γκρουπ απαρτίζεται από τους
Δημήτρη Αρώνη,
Λάμπη Κουντουρογιάννη,
Γιώργο Μπουλντή
και τον Σεραφείμ Γιαννακόπουλο στα ντραμς

Ακούστε το three armed man, ένα κομμάτι από τον δίσκο τους


για τον οποίο μπορείτε να πάρετε πληροφορίες εδώ.



Το βίντεο έφτιαξε ο Ανδρέας Μητρόπουλος, ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει και τον δίσκο με τις εννέα naive ζωγραφιές του!

(η φωτό από το live στο Κύτταρο το 2008)

Mar 21, 2010

Waits... Tom Waits

Τρεμάμενο χέρι... δημοσίευση ανάρτησης...
Τοσοδούλα μπροστά στο μεγαλείο του,
κάτι μικρό, κάτι λίγο
για τον εν λόγω ατελείωτο κύριο...



Γεννήθηκε σ' ενα ταξί.
Παιδί του δρόμου εκ γενετής.
Γονείς δάσκαλοι με συνεχείς μεταθέσεις.
Έτσι ίσως απέκτησε και την λατρεία
για τα παλιά αυτοκίνητα:
Thunderbird, Plymouth, Buick, Chevrolet,
θα γίνουν για αυτόν ονόματα μαγικά,
σύμβολα ελευθερίας και ανυποταξίας.
Δούλεψε ως εργάτης σε εργοστάσιο
που τύπωνε Βίβλους, ως πυροσβέστης
και στην -μεγίστης σημασίας γι' αυτόν-
πιτσαρία Napoleone's Pizza House.
Εκεί συλλέγει εμπειρίες και ιστορίες τις οποίες αργότερα θα αποθανατίσει στα τραγούδια του.

Ο πατέρας έπαιζε σε μπάντα mariachi.
Η μητέρα τραγουδούσε σε ένα τρίο.
Ο θείος Βέρνον με την βραχνή φωνή του
-λένε πως κάποιος γιατρός
είχε ξεχάσει ένα ψαλίδι στο λαιμό του-
θα είναι αυτός που θα τον επηρεάσει -λίγο πριν πάρει ο μικρός Τομ την απόφαση να γίνει εστιάτορας-
και θα ασχοληθεί τελικά με τη μουσική.

Μαγεμένος από τους: Gershwin, Porter και Charlie Parker, γοητευμένος από την ποίηση των beatnicks (ειδικά του Kerouac), αρχίζει της δεκαετία του '60 να γράφει τα πρώτα του τραγούδια.
Τον εντοπίζει ο manager Herb Cohen.
Παίζει με Charlie Rich, John Hammond
και Frank Zappa.
Μπαίνει στον κόσμο του βινυλίου με το
Γνωρίζει την Kathleen Brennan, μια συγγραφέα, σεναριογράφο, καλλιτέχνιδα του τσίρκου,
η οποία θα γίνει η μούσα, η συνεργάτης και τελικά
η σύντροφος της ζωής του.
Περιρίζει το αλκόολ. Κόβει το ουίσκυ,
γίνεται οινόφιλος.
Stallone, Coppola και κυρίως ο Jarmush εμπνέονται από τον Tom Waits.
Down by law & Coffee and cigarettes...(δύο δείγματα)

Το 2004 κυκλοφορεί το πιο πρόσφατο αλμπουμ του με τίτλο "Real gone".








you are innocent when you dream







οι πληροφορίες από εδώ

Mar 18, 2010

Rufus Wainwright




Στις τελευταίες αναρτήσεις μας και με αφορμή τις διαφορετικές ερμηνείες των τραγουδιών, πέρασαν από  την σελίδα μας πολλοί καλλιτέχνες. Θα σταθώ στον Rufus Wainwright που τον ακούσαμε να ερμηνεύει το Hallelujah στην προηγούμενη ανάρτηση της Logia.

Το τραγούδι που επέλεξα στάλθηκε σε μένα από έναν πολύ διακριτικό ακροατή του sound of silence και έγινε αφορμή να ψάξω να βρω κάποια στοιχεία για τον Wainwright. Προέρχεται από οικογένεια μουσικών της folk μουσικής σκηνής, πήρε κλασική παιδεία και μαζί με την jazz και rock ψυχοσύνθεσή του διαμόρφωσε έναν ξεχωριστό  προσωπικό ήχο. Έχει στο ενεργητικό του έξι albums, έχει συνθέσει μουσική για τον χορογράφο Stephen Petronio, μουσική για σονέτα του Shakespear και την πρώτη του όπερα Prima Donna που παίχτηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές φεστιβάλ στο Manchester τον Ιούλιο του 2009. 
Μέσα από τις ξεχωριστές ενορχηστρώσεις αντιλαμβανόμαστε τις πολυδιάστατες επιρροές που κουβαλάει ο Wainwright ως δημιουργός, που όμως είναι τόσο αρμονικά δεμένες μεταξύ τους.

Ακούμε το Going to a town από το album "Release The Stars"




Και ένα από τα μελοποιημένα σονέτα του Shakespear που περιλαμβάνεται
 στο album "All Days Are Nights: Songs For Lulu"



O Rufus Wainwright θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στην Αθήνα στον θέατρο Λυκαβηττού στις 5 Ιουνίου!


Η ανάρτηση αφιερωμένη στον Μάριο!!!