Ένα κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη που διάβασα στο blog Faos Satori του Ianis και μία καταπληκτική δουλειά σε στίχο μουσική και εικόνα από ένα παιδί, εξαίρεση του συνηθισμένου.. έγιναν αφορμή για σκέψεις πολλές και βέβαιη την ελπίδα πως οι εξαιρέσεις των παιδιών που δεν ανταλλάσσουν την τέχνη με την φυλακή της σιγουριάς και της "οικονομικής ασφάλειας" είναι πολλές και θα γίνουν ακόμη περισσότερες. Ειδικά τώρα που πέφτουν ένας ένας οι μύθοι της σύγχρονης κοινωνίας μας.
"Το ρε και το μι απ' την ηρεμία" της Νεφέλη Λιούτα.
Στίχοι-μουσική-ενορχήστρωση: Νεφέλη Λιούτα
Ερμηνεία: Νεφέλη Λιούτα, Κωνσταντίνος Κουκουλιός
Στο τετράγωνο σπίτι δε φτάνει το φως
μόνο ο λύκος ουρλιάζει αλυχτάει σιωπηλός
σου χαιδεύει τα μάτια σε γδέρνει τυφλός
κι ο αέρας αδειάζει αδειάζεις σκυφτός
Στο τετράγωνο σπίτι αγκαλιάζεις κορμιά
μα τα μάτια σου ψάχνουν το λύκο μακρυά
να φυλάει τις ανάσες να μη σ' ακουμπάν
και στ' αστέρια χυμάει λευκή παγωνιά
Στο μικρό στο μεγάλο εδώ
θα ακούς το ρε το μι απ' την ηρεμία
Στο τετράγωνο σπίτι η μόνη φωνή
κατοικεί σε μια τρύπα στενή φυλακή
τρώει τη σάρκα της πίνει απ' την άδεια πληγή
και θρηνεί με καημό το χαμένο παιδί
Μα η αλύτρωτη φλόγα φωλιάζει βαθιά
μες στα μάτια τα μέσα τα άγρια πουλιά
και ακούω στο μικρό στο μεγάλο εδώ
το ρε και το μι απ' την ηρεμία
Άιντε δεν μαραίνεται
μον' πικραίνεται
και βαράει στα στήθια
Κλαίει αχ και ματώνει βρε
μα δε μένει ορέ
αχ στιγμή στα δίχτυα
Η ιστολελίδα της Νεφέλης εδώ και η μουσική της εδώ
Εδώ μία συνέντευξή της από ένα άλλο νέο άνθρωπο εξαίρεση του κανόνα. Την αγαπημένη μας Roadartist!
Απόψε Πέμπτη 20.00-22.00 στην εκπομπή του Επίκουρου... Radioblogspot.. θα ακούσουμε για τη Νεφέλη όπως και για το κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη.






